Met 33 man gegijzeld in een weiland.

geschreven door Susanne

Na een dag zwemmen met de kinderen en vrienden wilde wij naar huis gaan toen vlakbij onze auto de trauma helikopter landen.

Er was verderop een zwaar ongeluk gebeurd en de trauma helikopter kwam erbij. De kinderen keken hun ogen uit en ook mijn man keek naar de helikopter en zei dat hij dat nog wel eens zou willen “een helikopter vlucht”.

Meteen herinnerende dit mij dat hij binnenkort jarig is en ik nog geen cadeau had. Ik vind het vaak leuker om herinneringen te geven in plaats van een cadeau en deze woorden brachten mij dan ook op een top idee.

De volgende dag ben ik meteen gaan googlen op helikopter vluchten maar kwam ik (vraag niet hoe) uit bij een ballonvaart. Jaaaa dat was het, dit wilde ik hem geven en natuurlijk boekte ik er ook een plaatsje voor mijzelf bij.

Ik had bedacht om voor zijn verjaardag te ontbijten met taart en kaarsjes (dit doen we ook voor de kindjes) en te doen alsof ik verder geen cadeau had.
Op zijn werk zou dan die dag een helium ballon bezorgt worden met een kaartje eraan dat we die volgende avond zelf met een ballon de lucht in zouden gaan maar helaas was zijn helium ballon een dag te vroeg bezorgt.

Mijn ouders zouden mee gaan met de kindjes om bij ons te komen kijken.
Kwart voor acht zouden wij opstijgen maar we waren er al vroeg.
Er stond een mand klaar met negen vakjes en ik had bedacht dat ieder zijn eigen vakje kreeg. Bij de vraag of alle passagiers naar voren wilden komen om de uitleg aan te horen stapten er wel heel veel mensen naar voren en bleek dat we met vier man in één zo’n vakje moesten.

Het blijkt de grootste luchtballon van Nederland te zijn!

Het klaarmaken van de luchtballon leek een eeuwigheid te duren en eindelijk begonnen ze met het opblazen wat een indrukwekkend gezicht was. Naast ons lag een kleinere luchtballon die eerder gevuld was en al opsteeg met nog iemand aan de buitenkant van de mand, waarna de ballon snel weer naar beneden ging.
Dit tafereel maakte mij toch behoorlijk zenuwachtig en toen ze riepen dat we snel de mand in moesten wist ik niet hoe hard ik moest rennen om in dat vakje te komen.

Daar gingen wij omhoog in het vakje naast de piloot. De grootste ballon van Nederland had dan ook vier gasbranders om de lucht in de ballon warm te maken en ik had het gevoel alsof ook al mijn haren werden weggebrand.
Mijn moeder had nog gezegd dat het dom was dat ik geen jasje bij me had want boven was het koud maar wat moest ik in de lucht om die opmerking lachen.

Prachtig was het om zo in alle stilte boven Nederland te hangen en wat vond ik het spannend. Ik besefte mij ook ineens dat we geen gordels om hadden, dat terwijl we honderd keer de landing moesten oefenen omdat je het risico liep tijdens de landing eruit te vallen.

Spannend was het dan ook toen we daadwerkelijk gingen landen in een weiland. Je maakt toch best een klap en de mand met mensen viel om waarna ik boven op mijn man terecht kwam die er een gratis sterilisatie bijkreeg. Nadat de ballon was gevallen mochten we uitstappen.

IMG_0907

Zo nog een paar foto’s en naar huis dachten wij.

De boer die was gekomen dacht daar anders over en was woedend dat wij op zijn grond waren geland. Er ging een slot op het hek en de politie werd gebeld.
Daar stonden wij met 33 man in een weiland omringd door een sloot en schrikdraad met de grootste Mand en Ballon van Nederland.

De buurvrouw boerin was inmiddels ook komen kijken naar het spektakel en was ons wel goedgezind. Als wij de Ballon en mand richting de sloot wilden tillen, haalde zei een grote trekker met hijskraan om de mand naar de overkant van de sloot te trekken.

De gasflessen werden uit de mand gehaald en door de mannen naar de slootkant gebracht, de mand moesten we met zijn allen tillen. Inmiddels leek onze ballonvaart meer op een bootcamp/teambuilding.
Het was inmiddels al laat en ik had het behoorlijk koud gekregen zonder jasje (had ik toch maar naar mijn moeder geluisterd).
Gelukkig was er nog een meisje die nog een extra jasje bij zich had en ik mocht lenen.

Bij de sloot aangekomen moesten wij nog voorbij het schrikdraad. Twee mannen hielden met palen het schrikdraad omhoog en de hijskraan trok de mand deels de over de sloot. Er werd een ladder over de sloot gelegd en zo konden wij naar de overkant.
De ballon en mand werden verder de sloot over getrokken en eindelijk waren wij op vriendschappelijk gebied.
Hier moesten we de ballon nog opruimen en kregen wij rond half 1 nog een glaasje champagne om op ons avontuur te proosten (ik kon de hele fles wel op). Met de bus weer terug naar de auto en naar huis om mijn moeder af te lossen en ons verhaal te vertellen.

Inmiddels was het 1 uur toen we thuis kwamen.
We kunnen in ieder geval zeggen dat we waar hebben gekregen van ons geld en een hele leuke herinnering.

Hoe het verder is afgehandeld met de boer weet ik niet en maakt me ook niet zoveel uit.
Ik wil hem in ieder geval bedanken want het maakte onze avond nog spannender dan het al was.

Susanne 

Laat een reactie achter

6 reacties