Anonieme Biecht: Ik laat mijn kindje soms alleen thuis.

Ik ben een moeder die zijn kind uit school haalt terwijl mijn andere kindje in zijn of haar wieg ligt te slapen.

Schooltijden hebben vaak onmogelijk tijden voor meerdere kinderen want de middag pauzes vallen bijna altijd gelijk met het slaapje van je baby. Wij hebben een school uitgekozen dicht bij huis en het is in 2 minuten aan te lopen. In het begin sliep onze baby gewoon in de wagen als ik naar school wandelde om mijn oudste te brengen en halen maar naarmate mijn kindje ouder werd wilde hij in zijn eigen bedje slapen.

Er komt een moment dat kinderen een soort ritme krijgen wat betreft het middagdutje en meestal is dit tijdens de lunchpauze van de oudste.

IMG_6451

In het begin probeerde ik het slaapje uit te stellen maar dan lag hij onderweg in de buggy te slapen en wilde daarna niet meer naar zijn bed toe, hij was weer ‘klaarwakker’. Hierna probeerde ik mijn kindje vroeger naar bed te brengen maar meestal moest ik hem dan toch echt weer wakker maken om naar school te gaan.

Bij navraag op het schoolplein hoe andere moeders dit deden vertelde een moeder die ook om de hoek woonde dat zei haar kindje gewoon thuis liet slapen in zijn slaapzak in de wieg.

De eerste keer was ik zenuwachtig maar besloot dat het betere was als ik hem liet slapen. Vlak voordat ik wegging keek ik nog even of hij sliep en rende ik naar het schoolplein om met een kind wat aan de arm meegesleurd werd terug te rennen.

Ik heb mij deze weg wel honderd keer afgevraagd waar ik mee bezig was en visualiseerde ik mijn kindje in tranen en in blinde paniek. Bij thuiskomst lag mijn kindje nog heerlijk te slapen.

Hierna heb ik het nog wel een paar keer gedaan maar ik bleef mij altijd schuldig voelen.

Nu is mijn kindje oud genoeg e heeft het geen middag dutjes meer maar ik weet zeker dat ik hierin niet de enige moeder ben die hier tegen aangelopen is.

Anoniem 

Laat een reactie achter