Collect moments, not things… een Ibiza avontuur om niet meer te vergeten

Regina
geschreven door Regina

Meer dan 10 jaren ging ik met mijn moeder samen op vakantie en onze reisjes waren altijd geweldig! Hoe fijn is het om samen met iemand op reis te zijn, die alles mooi, heerlijk en genieten vind. Geen gezeur, maar samen genieten van de kleine dingen, een lekker glas wijn, heerlijke hapjes, een terrasje in de zon en fijne gesprekken. Zij kon zich helemaal overgeven aan mijn plannetjes en wilde ideeën, vertrouwde mij compleet en wist dat het altijd weer een klein avontuur was. Wat hebben we veel meegemaakt en vooral altijd veel, heel veel gelachen!

thumbnail_FullSizeRender

Vraag mij wat ik de afgelopen 10 jaar voor mijn verjaardag heb gekregen, dan moet ik diep nadenken, maar de bijzondere momenten die wij samen beleefd hebben, zijn mij altijd bijgebleven en zijn mij erg dierbaar. Onze laatste trip samen was naar Valencia, Silva mocht mee, zij was toen 1 jaar en ik was zwanger van Daní. Terrasjes werden avondjes op ons balkon (in badjas en inclusief bezorg pizza en fles wijn), wel met een prachtig uitzicht op zee, dat wel, maar dan kon ons liefje al lekker in haar campingbedje pitten. En wat een zoet kind was ze, is dat geluk? Ik weet het niet, maar misschien was het omdat we alle drie zo ontspannen waren, geen stress, maar gewoon blij, tevreden of dankbaar, hoe je het ook noemt. Die momenten neemt niemand je meer af. De beelden van Silva slapend bij mijn moeder op schoot in het vliegtuig op de terugreis, samen in slaap gevallen, zo lief. Het was ons blijkbaar gegund. En dat is nu niet meer…

 

In de laatste dagen met mijn moeder hebben we echt al onze reisjes de revue laten passeren, wat fijn om samen alle herinneringen op te halen, die lach op haar gezicht, ondanks alle pijn. We hebben alles gewoon nog eens beleefd. Zij vroeg me toch één ding en zei me; kind, blijf altijd genieten, genieten met je kindjes, blijf reizen en leuke trips maken, ze waren voor mij altijd zo bijzonder en ik weet zeker dat Silva & Dani er minstens zo van genieten. Jij kan dat, ik weet het zeker!

De tijd ging voorbij en ondanks dat ik altijd erg geniet van de vakanties met ons gezin, had ik opeens ontzettend de behoefte samen met de kids een avontuur te beleven. Ibiza!

thumbnail_FullSizeRender

Mijn man is Spaans, ik kan wel zeggen in hart en nieren. Hij houd van Spanje, Pulpo (inktvis) kun je volgens hem alleen héél goed in Spanje eten, uhhh eigenlijk net zoals Jamon Serrano (ham) of Chorizo en dan natuurlijk nog de witte wijn (Albariño). Eigenlijk is alles in Spanje altijd beter en zijn ogen stralen als ik hem in het Spaans zie spreken, maar Ibiza?! Neeeee, dat lijkt hem nou helemaal niks, daar gaat namelijk iedereen heen en al dat hippe gedoe. Prima, dan gaan Wij niet naar Ibiza en de familievakantie naar Menorca was geboekt! Heerlijk.

Nou, dan ga ik gewoon alleen naar Ibiza, alleen met de kids, met zijn drietjes. Ik zag het helemaal voor me, kinderen lekker spelen op het strand of in de kids club en ik kon eens al mijn gedachten gaan opschrijven in mijn mooie nieuwe notitieboek. Zo gezegd, zo gedaan en drie tickets waren al snel geboekt, 5 dagen 4 nachten!

Maar waar zou ik gaan slapen, niet in een appartement! Ik wilde niet iedere avond op pad moeten naar restaurantjes enzo en zelf eten maken had ik al helemaal geen zin in. Gelukkig heb ik ontzèttend véél Ibiza lovers in mijn Instagram en ik wist direct wie ik om een goed advies kon vragen (Vanes 😉 )! Enthousiast kreeg ik van haar een leuk adres van een hotel aan de noord-oost kust van het eiland! Wilde je met kleine kids op vakantie, dan was dit the place to be, oftewel Invisa Hotel Club Cala Blanca. Ik dacht, laat ik maar niet zo lang twijfelen en gewoon boeken! Wat voelde ik me stoer! Ik ging dat gewoon ‘even’ doen, dat moet me toch gaan lukken. Wat heb ik veel reacties gekregen, best grappig, van familie, collega’s en ook vriendinnen, ze vroegen me allemaal verbaasd, wat?? Ga je alleen? Zonder Ed? Ehhh, ja, dat klopt, ik ga alleen, maar ik ben toch met de kids?! En hier en daar kreeg ik zelfs de vraag; Vind je het leuk als ik meega? Het is me echt wel door meer vriendinnen en zelfs mijn zus aangeboden, maar ik had het besloten voor mezelf, nee, ik ga alleen. Hoe lief ik het ook vond, echt waar, ik keek er naar uit om eens een paar dagen niet te hoeven kletsen en gewoon eens naar de zee te staren, zonder iets, gewoon niets, ja, wel met de kids, maar die waren 4 & 5, veel meer dan kleuterpraat zou dat niet worden!

Tot een dag voor vertrek heb ik nog getwijfeld, zal ik een bustransfer reserveren naar het hotel of toch een auto boeken?? Tja, een bustransfer was 150 euro, een huurauto was 45 euro voor 5 dagen! Nou ja, zegt mijn man, daar hoef je toch niet over na te denken? We huren altijd een auto?! Ja, inderdaad, daar zeg je iets, Wij! Maar durf ik dat wel? Ik kom ’s avond’s aan en dan met die 2 humpies achterin de huurauto in het donker naar je hotel zoeken? Ben ik echt wel zo stoer? Okay, ik doe het, maar dan wil ik wel een fiat 500!

Die krijg je toch niet, zegt Ed nog, dat zeggen ze alleen maar. Ik zeg, heus niet, ik krijg echt wel zo’n gaaf wagentje en zag ons al helemaal toeren over het eiland!

De dag van vertrek brak aan. Wat ontzettend veel zin had ik in deze mini reis. De vlucht ging supervlot, lieve kids, koffertje vol hippe kleertjes en slippertjes en ook een toilettas vol kleine beauty dingetjes, maskertjes en nagellakjes enzo, heerlijk tutten met mijn dochter! Alstublieft mevrouw, uw sleutel van uw huurauto, daar in de hoek staat hij. Zie ik dat goed, waar is mijn hippe 500? Ik zie niets, de enige auto die er staat is een witte Fiat Panda met enorme deuk, zelfs mijn zoon begint toch te lachen. Tjonge jonge, had Ed toch gelijk gekregen, maar goed, de teleurstelling was werkelijk waar enorm, maar toen we er in zaten, zat ik in gedachten gewoon in zo’n lieve 500 en was ik het al snel weer vergeten.

Nu is Ibiza niet groot en heeft maar een paar hoofdwegen. Makkie, zou je denken, toch?! Ken je dat? Dat je tomtom aangeeft op de rotonde 1e rechtsaf, maar op de rotonde is die afslag afgesloten, je rijd rond en de tomtom blijft maar herhalen, ga rechts, ga rechts, ga rechts, geen papieren kaart bij je en internet uit het jaar 0, wat heb ik zitten vloeken, het zweet brak me uit! Hoe gelukkig kun je dan zijn als je bij je hotel aankomt?! En Wauw, wat zag het er mooi uit, een hele fijne ontvangst. Señora, ga maar snel naar het buffet, dan kunt u nog wat eten, we checken zo dadelijk wel in, ga maar snel. Lekker iets gegeten, sleutel opgehaald en 22.00 uur zaten we op onze kamer, oei, wat een tegenvaller, ik dacht dat ik zeezicht had geboekt en hoog, niet dus, maar goed de kinderen renden vrolijk rond, vonden het al geweldig. Yeahhh, we zijn er, laten we gelijk even lekker uitpakken.

22.30 uur, wordt er toch enorm op deur gebonkt! Ohh nee, ik ben al helemaal geen held, wie kan dat dan zijn? Is het de buurvrouw, of we niet zo’n herrie willen maken?! Ze kan niet slapen!! Nou jaaaa, moet niet gekker worden, we waren nog niet 10 minuten binnen! Laten we maar snel gaan slapen, morgen weer een nieuwe dag! Wat ontzettend lief van de manager dat ik de volgende dag een andere kamer kreeg, hoog én zeezicht. Wat een fijn hotel, superveel te doen voor de kids, een miniclub met beveiliging en de kinderen vonden het helemaal geweldig en mama kon heerlijk paar uurtjes op het strand met mijn Ibiza doek (ook al was het 18 graden), soms een koffie en soms toch een biertje, dan schreef ik in mijn boekje, keek naar de zee en proostte ik met mijn moeder. En ’s-avonds zag ik echt wel genoeg mensen naar mij staren en kijken, zo van: ach, zij is alleen, kijk haar met haar kinderen.

thumbnail_FullSizeRender

Inderdaad ik was alleen en de kinderen liet ik gewoon los op het buffet en ik keek in het rond, naar alle stellen in de perfecte Ibiza outfits, met matchende kids. Vervolgens zeiden ze het hele uur geen woord tegen elkaar, toch een vreemde beleving!

Alles bij elkaar was het een heerlijke trip, de kinderen hebben het er nog vaak over. En als ik de kans had ging ik ieder jaar even terug…

thumbnail_19A202FB-5E96-4427-993C-94E4D6D0F8ED

The tans will fade, but the memories will last forever…

Regina

 

Laat een reactie achter

2 reacties