De geboorte van mijn eerste boek!

Anneloes
geschreven door Anneloes

Op een dag sprak ik Juliette. Ze belde voor een behandeling op afstand. Ik heb haar in totaal een keer of drie gesproken, maar nooit gezien. Juliette is helderhorend en de laatste keer dat ik haar sprak zei ze: “Je gaat een boek schrijven.” Ik lachte er maar wat om, “Tuurlijk”, zei ik, “geen idee waar dat over zou moeten gaan.” “Gewoon over jezelf”, zei ze. “Over hoe je tot dit werk bent gekomen.” en toen kreeg ik het helemaal benauwd.

Al jaren voor ik haar sprak speelde ik met de gedachte om wat te schrijven, maar ik durfde het niet. Wat heb ik nou te vertellen? En wie zou dat willen lezen? Het hele idee ging gewoon weer lekker veilig de koelkast in, maar het klopt dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Het liet me na het gesprek met Juliette niet meer los. Ik begon wat dingen op te schrijven en legde dat vervolgens weer lange tijd weg. Ik kon er nog geen lijn in vinden, het sprak nog niet tot mijn verbeelding. Ik wist eigenlijk niet precies wat ik wilde vertellen of in welke vorm. Het was gewoon nog niet mijn verhaal.

Sprong in het diepe!

Ik hield me al jaren bezig met dingen die niet zo vanzelfsprekend waren, die als raar, vreemd of soms als onzin werden afgedaan. Om daar dan over te gaan schrijven hield me ergens toch tegen. Tot het moment dat ik niet meer om die innerlijke drang heen kon. Ik had inmiddels bewust, maar ook onbewust zo veel ervaring opgedaan met de taal van het licht in mijn leven en in mijn praktijk dat het onderdeel was geworden van mijn levenstaak om dat verder te verspreiden.

Ik ging een deel van mijn levensverhaal opschrijven, ondersteund door de lichtcodes, frequenties van licht, die je in een andere staat van zijn brengen. Maar het werd vooral mijn missie om je te laten voelen dat helemaal jezelf zijn en van je zelf houden de enige weg is om voluit te kunnen leven en je vrij te voelen op aarde. Om je ziel alle ruimte te geven zich te ontwikkelen, om gezond te mogen zijn en je hart open te zetten voor de allesomvattende universele liefde. Het voelde kwetsbaar maar ik sprong toch in het diepe!

Hoe het ooit begon…

De weerstand die ik in mijn leven ben tegengekomen als het gaat om spiritualiteit en het ontwikkelen van bewustzijn is groot. Vaak vonden (en vinden) mensen mij maar raar en soms zelfs eng, in ieder geval confronterend. Dat heeft mij vaak onzeker gemaakt over het innemen van mijn plek in de wereld als mens.

Mijn (hoog) gevoeligheid nam steeds verder toe en dat maakte het er voor mij soms niet makkelijker op. Gelukkig heb ik ook veel mensen ontmoet die er wel meer over wilden weten, uiteraard in mijn praktijk maar ook privé. Ik heb in mijn leven al tientallen keren de vraag gekregen: “Wat doe je nou precies?” Met daarna de vraag: “Hoe doe je dat dan?” en ik besloot het allemaal op te schrijven in mijn eerste boek ‘Ik Ben’. Een boek dat je de mogelijkheid geeft een sprong te maken in bewustzijn en je laat ervaren dat je zelf een helende kracht bent.

IMG_0124

 

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik echt niet op een mooie dag op uit bed ben gestapt en dacht: laat ik eens een healing geven vandaag, of zoiets. Een bewustwordingsproces is geen statisch begrip met een begin en een eindpunt. Het is niet voor niets een proces en een proces is iets waar je in groeit, iets wat ontstaat. Het is waar je je hart voor openzet en je vanuit je diepste zelf mee verbindt. Gewoon door je ‘ding’ te doen in het leven, vaak zonder precies te begrijpen wat er gebeurt, maar het gebeurt! Het is meegaan met de stroom, je laten leiden, open staan voor het onbekende en nooit iets uitsluiten. Alles omarmen, hoe moeilijk, pijnlijk of vreemd het ook is en durven reflecteren. Je uitdagingen leren zien als groeimogelijkheden, want groeien in bewustzijn is (spiritueel) wakker worden en ontwaken. Het is je herinneren waar je vandaan komt en hoe alles één is. Het is je licht laten schijnen en zijn wie je werkelijk bent.

Het was een behoorlijke bevalling, het schrijven en uitgeven van dit boek, maar ik ben er zielsgelukkig mee. Dank je wel Juliette, je hebt me net dat duwtje gegeven wat ik nodig had om toch in het diepe te springen en ik kan veel beter zwemmen dan ik zelf dacht!

IMG_0123 2

Anneloes

Laat een reactie achter

3 reacties