Die andere moeders doen ook maar wat!

Wilma
geschreven door Wilma

Wat leuk dat je even de tijd neemt om mijn allereerste blog te lezen. Oh, sorry had ik me nog niet voorgesteld? Ik ben Wilma Neven, 39 jaar getrouwd en drie kinderen. De oudste is negen jaar en de jongste twee zijn twee en half. Yep een tweeling….er valt genoeg te beleven in ons gezin, geen dag is het zelfde en ik deel graag mijn ervaringen.

Waarom ik denk dat bloggen iets voor mij is, is omdat ik er steeds meer achter kom dat die andere moeders ook maar wat doen.

thumbnail_FullSizeRender

Toen ik jonger was had ik zo in mijn hoofd hoe ik mijn kinderen op wilde voeden ( gek he waar komt dat toch vandaan om dit pad al uit te stippelen) in de praktijk merk ik steeds meer dat niets is wat het lijkt.

Opvoeden de een doet het zo makkelijk!!! Althans dat is in mijn ogen zo, de goed uitziende moeder op het schoolplein, strak in pak en compleet alsof ze bij de visagiste vandaan komen. Hoe doet zij dat toch?? Ondanks mijn strakke planning – s’avonds kleding klaar leggen – tassen klaar enzovoort eindigt het hier steevast in rennen, haasten en vliegen…en dat is nu net wat onze oudste niet kan hebben…

Onze oudste heeft adhd en dat klinkt heel simpel…t lijkt een mode gril maaaaaar lees mijn blogs en dan geef ik je een kijkje in ons gezin waar wij al struikelend en lerend leren omgaan met de combinatie geen alledaagse tweeling – adhd – eigen bedrijf en een perfectionistische moeder…slik…

Het begon bij de geboorte van onze tweeling dat ik dingen bespeurde die ik niet kon plaatsen…kleine dingen onopvallend eerst maar later dacht ik Huh waarom is aankleden zo lastig voor haar? Eerst ging ik kleding op volgorde van aantrekken klaar leggen maar ja door de drukte van twee baby’s voeden vergat ik dat wel eens en dat leverde stress op, onmacht en boosheid want ik had het door de war gegooid. En ik was me van geen kwaad bewust.

Ze kreeg stemmingen die ik niet kon plaatsen en kon ineens heel fel uit de hoek komen.

Na lang wikken en weken en testen….onze oudste had adhd ( attention deficit hyperactivity disorder) met een mooi woord wat niet normaal uit te spreken is. Maar wat betekent dit nu eigenlijk?? En dan bedoel ik niet zozeer de letterlijke betekenis maar wel voor ons gezin. Namelijk iedereen die gediagnosticeerd adhd heeft kan andere symptomen/struikelblokken hebben. Waar de een als een spring in t veld de hele dag door het huis heen wiebelt heeft de ander moeite met opdrachten uitvoeren.

Kortom er is niet maar 1 leidraad in de adhd wereld.

Ja het duurde even voor wij dit door hadden, eer wij aan de bel trokken dat er iets anders was, wij zaten in een neerwaartse spiraal. We snapten maar niet waarom ze zo wiebelden, je vier keer iets moest vragen …dan zei ik bijvoorbeeld ga boven je pyama aandoen, dan kwam ze steevast terug om te vragen wat ze ook al weer moest doen. Onderweg naar boven zag ze zoveel dingen die haar afleidde van die pyama dat ze gewoon weg vergat wat ze ging doen. Kinderen met adhd kiezen doorgaans niet voor de makkelijkste weg maar nemen de omweg, iets is niet zomaar zwart of wit maar tot in de treuren wordt uitgezocht waarom. Door de vrolijkheid en onbevangenheid van mijn dochter staan ze hier dagelijks aan de deur of ze alsjeblieft buiten komt spelen want ze heeft altijd van die leuke ideeen.

Toch opent het ook deuren! Lees mijn blogs en ik vertel je gaandeweg waarom.

Wilma

Laat een reactie achter

4 reacties