Echte dieren vrienden.

Antje
geschreven door Antje

Mijn hele leven ben ik opgegroeid met huisdieren. Al van kleins af aan ben ik gek geweest op allerlei soorten dieren. Soms tot grote ergernis van mijn moeder die altijd de klos was als ik weer eens vergeten was de hamsters terug te zetten in hun hok en ze had achtergelaten in het Playmobil kasteel.

Van kale babypapegaaien groot brengen met een lepeltje pap tot en met een kleine  beagle naar puppycursus; ik vond het allemaal geweldig

En nu ben ik dus die mama die in een huis vol dieren woont. Een van die huisdieren is onze poes genaamd Poes. Een lief klein aanhankelijk poesje als ze binnen is maar buiten is ze een wreed roofdier die ons elke nacht haar trofeeën brengt. Wij wonen vlak bij een manege en de kleine knaagdiertjes in de buurt zijn dan ook nergens veilig voor haar. Op een avond had ze alleen iets gevonden waarvan ze zelf ook niet wist wat ze er mee moest; babymuisjes, en ze leefden nog… Ik vond het zielig om ze zomaar te laten sterven en wilde toch proberen die kleine beestjes te redden. Iedereen die ik het vertelde verklaarde mij natuurlijk voor gek maar ik ging vol goede moed aan de slag alleen wist ik niet waar ik moest beginnen.

Lang leve het internet want je hebt er niet alleen blogs over kinderen en moeders maar dus ook voor mensen die babymuisjes proberen op te voeden.

Er was een kleine kans van slagen maar toch vond ik er redelijk wat tips en informatie waar ik mee aan de slag kon. Elke twee uur maakte ik kittenmelk warm en voerde de muizen door ze het van een wattenstaafje af te laten likken. Elke twee uur…dus ook ‘s nachts. Ik ben voor mijn kinderen nog minder vaak mijn bed uit geweest dan voor deze twee kleine weesjes. Het muizenproject was van start en mijn meiden vonden het geweldig. Ze hielpen waar ze konden en we probeerden er alles aan te doen om Dip en Sip aan te laten sterken.

Helaas ging het met Sip al snel bergafwaarts en redde hij het niet. Ook Dip was al snel niet meer bij ons. Mijn oudste dochter Saar vond het toch wel zielig na bijna 5 dagen voor de muisjes gezorgd te hebben. Na een plechtige begrafenis in de tuin besloot Saar dat ze toch wel graag een eigen huisdiertje wilde. En zo kwam Pieter bij ons.

Een kleine, lieve Russische dwerghamster.

Saar is helemaal lyrisch van Pieter. Een aantal keer per dag haalt ze hem uit de kooi en speelt ze ermee. Ik stuurde een filmpje van dit tafereel naar mijn moeder en ze zei dat ze precies mij zag als klein meisje. Ik vind het stiekem ook zo leuk en kan er echt van genieten. Niet alleen van een hamster maar van dieren in het algemeen. We moeten vaak lachen om de vreemde capriolen die onze huisdieren uithalen en ook geven ze een hoop liefde en dankbaarheid. Daarnaast is het ook een verantwoording die ik aan de kinderen mee wil geven maar bovenal dat ze respect hebben voor dieren en normaal met ze omgaan. Ik heb heerlijke huisdieren en ze zijn super lief voor ons allemaal en vooral voor de kinderen.  Als ik ze dan samen zie liggen op de bank of spelend in de tuin vind ik het toch een mooi plaatje dat mens en dier zo hecht met elkaar verbonden kunnen zijn. Want Sheriff, Poes en zelfs kleine Pieter maken allemaal deel uit van ons gezin.

Laat een reactie achter