Dit doe ik nooit meer.

Avatar
geschreven door Susanne

Mijn man zit naast me op de bank terwijl ik zit te trillen nog voordat ik mijn emotionele blogs online zet in de vorm van een ebook. “Je moet het wel leuk vinden” hoor ik mijn man zeggen, die mij geïrriteerd aankijkt.

Vandaag heb ik bedacht mijn blogs tot aan het faillissement online te koop te zetten om zo ook een steentje bij te dragen aan ons financiële plaatje. Deze blogs hebben wij vaak teruglezen en ook al sta ik er 100% achter ik ben doodzenuwachtig. Ik ben aan het trillen en kan niet meer stilzitten. Ik ben wel vaker gespannen als ik een blog plaats maar zo erg heb ik het nog nooit gehad.

Zelfs tijdens het abseilen van de Euromast was mijn adrenaline spiegel niet zo hoog.

Mijn man vindt mij maar raar en zegt “er staat toch niks in wat wij niet willen delen?” Er staat ook niks in wat niet besproken mag worden maar ze zijn toch heel persoonlijk voor mij. De blogs zijn geschreven terwijl ik heel emotioneel was en misschien is dat het verschil met mijn andere blogs. Normaal schrijf ik blogs een paar weken van te voren, lees ik ze nog een keer door waarna ik ze plaats. Ik heb dan al emotioneel afstand kunnen nemen en ze zijn iets minder heftig. Deze keer zit ik er emotioneel nog middenin en heeft het best een impact op ons.

Toch als wij alles teruglezen komen we tot de conclusies dat we al heel wat stappen verder zijn.

Dat de rust alweer wat is weder gekeerd en we mede door het opschrijven al ver zitten in onze verwerking. Het groeiproces is ook zo zichtbaar als je een soort dagboek bijhoudt.

Mijn man is ondertussen in slaap gevallen terwijl mijn ebook online staat en ik ben druk aan het appen met de buurvrouw die mij succes wenst. Om de minuut kijk ik op mijn telefoon en van de spanning kan ik mijn rust niet meer vinden. Dan maar een glas rode wijn (of twee). Om 12 uur toch maar naar bed, alleen slapen wil niet echt lukken.

Om 5 uur klaarwakker met hoofdpijn van de spanning. Gelukkig is het 5 december en is iedereen gespannen om mij heen door Sinterklaas. Het valt dus helemaal niet op dat ik niet goed geslapen heb. Op de eerste de beste vraag hoe het met me gaat antwoord ik: “dit doe ik dus nooit meer”.

Mijn ebook kan je nu nog steeds downloaden en ik wil iedereen bedanken die hem heeft gedeeld of gekocht. Bedankt voor alle reactie’s, mails en privé berichten. Ik begrijp dat niet iedereen hier mee te koop loopt maar jullie ervaringen en verhalen doen mij goed. Weten dat ik niet de enige ben die zware tijden meemaakt.

Volgende week gaan we het weer hebben over de leuke en grappige dingen want met kinderen gaat alles door! “Waardoor?”….. “domoor”, zouden mijn kinderen nu zeggen.

Laat een reactie achter

Laat een reactie achter