Eten is een serieuze hobby van Finn.

Brenda van de Wal
geschreven door Brenda van de Wal

Eten is een serieuze hobby van onze peuter. ‘Eten’ was zelfs een van zijn eerste woordjes. Ook zegt hij ‘omnomnom’ als het hem smaakt. Hilarisch en zo leuk om te zien hoe hij van eten kan genieten. Maar dat is niet altijd zo geweest. Finn is nu net twee jaar. De meeste leeftijdsgenootjes zeggen overal nee tegen. Dat is met Finn niet anders. Hij kan een behoorlijk driftige peuter zijn. Ook Finn zegt overal nee tegen, behalve tegen eten. Eten omarmt hij. Soms speelt hij wel een beetje hard to get. Maar goed, moederliefde gaat door de maag, zo ook bij deze peuter. Hoe hebben we van Finn een goede eter gemaakt?

Van moeilijke drinker naar goede eter

Als baby was Finn een ontzettend moeilijke drinker. Melk vond hij helemaal niks. Zowel borstvoeding als kunstvoeding kregen we er maar moeilijk in. Geloof me als ik zeg dat we hebben alles geprobeerd. We dachten zelfs dat hij een koemelkallergie had, maar dat bleek gelukkig niet het geval. We hebben ons er toen maar bij neergelegd en ondertussen probeerden we er toch zo veel mogelijk melk in te krijgen. We keken uit naar het moment dat hij groente- en fruithapjes mocht gaan proberen. Hier zijn we met 5 maanden mee begonnen en hij had direct de smaak te pakken.

Oranje groenten

Natuurlijk vond hij niet meteen alles lekker. Zo had hij een voorkeur voor fruithapjes boven groentehapjes, vooral banaan en peer. En als we hem groenten gaven, dan het liefst oranje groenten. Je verzint het niet! Zoete aardappel, pompoen en wortel gingen erin als zoete koek. Broccoli vond hij maar gek. Bloemkool was ok. Zo experimenteerden we. We lieten hem alles proeven. Ik maakte de hapjes vaak zelf. Daarnaast zijn we vanaf 6 of 7 maanden gaan afwisselen met potjes groente en fruit. Toen Finn 8 maanden was hebben we een Babycook aangeschaft en dit is echt ideaal. Hier maakten we in een handomdraai de meest culinaire babyprakjes mee. Chili con carne, pasta bolognese of Afrikaanse bobotie. Zelfs de leidsters op de kinderopvang werden jaloers op Finn zijn maaltijd.

Afwisseling en vers voer

Ik denk dat afwisseling voor Finn een belangrijke factor is. Te vaak hetzelfde verveelt hem. Iedere ochtend yoghurt? Na een paar dagen wil hij geen hap meer. Totdat we het weer afwisselen met een broodje of een verantwoord zelfgebakken worteltaartje. En zo is het met de lunch, tussendoortjes en avondeten net zo. Afwisseling qua groente, koolhydraten (rijst, pasta, noedels e.d.) en vlees, vis of vega. Op die manier houden we het eten leuk en lekker, zowel voor Finn als voor onszelf. Oh, en vers koken. Die potjes vond hij al snel niet meer lekker. Vers voer, uit een babycook of zoals nu met de pot mee, heeft toch echt zijn voorkeur. Natuurlijk zijn er dagen dat hij minder honger heeft. Dat heeft ieder kind. We maken er geen probleem van. Wij volwassenen hebben ook niet altijd evenveel zin in eten. Nieuwe dag, nieuwe kansen!

Laat een reactie achter