Herfstvakantie wijkt af van het standaard ritme

Wilma
geschreven door Wilma

Herfstvakantie voor veel kinderen heerlijk, ze kijken er naar uit en zijn er aan toe, gaan leuke dingen doen, dagjes uit en misschien zelfs op vakantie.

Meer en meer valt het verschil op tussen onze oudste en bijvoorbeeld kinderen van haar leeftijd. Hier is vakantie namelijk helemaal geen feest, het wijkt namelijk af van ons standaard ritme….en daar kan ons meisje helemaal niet tegen. Zij kijkt wel uit naar de vakantie hoor, begrijp me goed, het idee dat ze niet naar school hoeft is heerlijk! Echter het thuisritme is anders wanneer je schooldagen hebt en weekend dan wanneer je gewoon een hele week thuis bent. Ondanks het vaste dagritme wat we thuis hebben is zo n vakantie raar, geeft onzekerheid en is onvoorspelbaar. 

Deze vakantie hadden wij ook nog een lastige afspraak bij een instituut waar ze kijken of je kind soms dyslectisch is. Gisteren van 10.00 uur tot 13.00 uur mocht ze komen, een lange zit met veel spelling, dictee en een hele berg andere testen en vragen die ze moest doen. Een lange zit, een vermoeide zit en het liep ook nog uit….niet erg op zich maar ja als je zegt 13.00 uur dan moet je er niet ineens 13.15 uur van maken want dat stond niet in de planning. Een vermoeid en prikkelbaar meisje haal ik op en gewapend met een berg nieuwe formulieren om in te vullen. In de auto verteld ze mij wel wat ze ongeveer heeft gedaan en wat ze moeilijk vond en makkelijk en wat ze niet wist of wat appeltjeeitje was….mhmmm nee het laatste had ze eigenlijk niet, ze vond alles best lastig. 

Dinsdag samen met mijn zus en haar heerlijke kids gaan we een heel stuk wandelen, ik voel dat de oudste ongedurig is, ik hoor het aan hoe ze praat en zie het aan haar bewegingen…naar buiten gaan is even ontladen en opladen. We hebben genoten van deze ochtend!

We kunnen er weer tegenaan.

‘S middags krijg ik telefoon van het dyslectie centrum….ondanks dat ik dit al wist, raakt het mij enorm…ernstig enkelvoudig dyslectie BAM KLETS Emotioneel raakt dit mij enorm. Deze mevrouw verteld mij namelijk ook haarfijn hoe uit de testen bleek hoe mijn meisje zich op school voelt, het verschil zien tussen haarzelf en andere kinderen, minderwaardig, bang om fouten te maken, zien hoe makkelijk anderen hun doel bereiken met resultaat en hoe moeizaam het haarzelf af gaat, hoe onzeker ze zich voelt, hoe minder zij zich voelt minder waardevol dan een ander kind en hoe zwaar zij het leventje vind……thuis liepen wij tegen dingen aan, op school leek het gevoel heel anders te zijn dan ik vanmiddag hoorde en dat hakt er enorm in. 

Tegelijkertijd is er opluchting we kunnen verder,  er is hulp, we kunnen hier wat mee!!! Zo dubbel gevoel, had ik dit moeten zien? Heb ik iets gemist? Hoe kan het dat het op school heel anders leek te gaan dan thuis? Met mijn verstand weet ik echt wel dat je als ouders niet altijd alles kunt zien, toch vraag ik het me af. 

Gelukkig weten wij dit nu en met dit gegeven kunnen wij vooruit, dit sluit geen deuren voor ons meisje maar zal heeeeeel veel deuren openen! 

Laat een reactie achter