Het is verslavend, elke like die je krijgt geeft je endorfine.

Kathy
geschreven door Kathy

Als je ziek bent word je teruggeworpen op jezelf. Beter worden is waar je mee bezig bent; je neemt je medicijnen, slaapt meer, eet en drinkt bewuster en neemt vaker rust. In mijn ogen is er meer dan beter worden voor het moment.

Bij mij gaat beter worden over een langere tijd:

Als sinds dat ik een kind ben weet ik niet beter dan dat ik in mezelf kruip op de momenten dat ik me niet lekker voel. Dan ga ik als een helikopterview naar mezelf kijken, de beweging makend van binnen en weer naar buiten; ben ik nog op het goede pad met wat ik doe en wat ik wil? Ga ik om met mensen die mij voeding geven of verslavend voor mij zijn?

De reden dat ik dit stuk schrijf is omdat ik mij in de luxe positie bevind dat ik me ziek voel. Ik heb de afgelopen weken niet goed voor mijzelf gezorgd. Veel energie is opgegaan aan de media dat ik IG noem. Ik deed mee aan een challenge van 28 dagen; elke dag een foto posten. In het begin vond ik het leuk en spannend want het is immers een challenge die je aangaat. Wat ik er lastig aan vond is dat ik geleefd werd omdat er elke dag een foto geplaatst moest worden, ook al had ik er geen zin in, was ik moe van het werk, en werd ik onzeker als ik naar de foto’s van anderen keek. Wie is er beter…zij of ik? Ik had ermee kunnen stoppen. En hier zit meteen de “struggle”

Het is verslavend, want elke like die je krijgt geeft je endorfine.

Elke opmerking die je krijgt is voor een seconde leuk en je wacht alweer op de volgende hoera! van buitenaf terwijl je niet eens jarig bent. En dan niet te spreken over de “volgers” die je doen groeien of doen krimpen.

Want als ik heel eerlijk ben word ik graag gezien met mijn fotowerk.

Wat is jouw reden dat jij op media rondzwerft en jezelf daar neerzet?

Wat ik wil met IG daar ben ik nog niet helemaal achter. Het maken van foto’s; mooie en gezellige sfeerbeelden vind ik erg leuk! Daar word ik blij van en als ik de berichten van anderen lees worden zij er ook blij van. Dus dat is “groeien”. Wat mij weerhoudt is dat de volgers zichtbaar zijn. Het geeft mij stress. Als er volgers verdwijnen voel ik dat ik niet goed genoeg ben. Als anderen meer volgers hebben word ik onzeker, soms een beetje jaloers als anderen hebben wat ik graag wil. Ik vind het vreselijk dat ik dit ervaar! Maar het is gewoon zo.

Voor twee weken ben ik offline geweest. Wat een rust gaf me dit.

Voor de komende tijd heb ik een oplossing bedacht: ik heb de volgers afgeplakt. Mocht dit me goed doen dan is dat oke. Pakt de mediawereld nog steeds mijn tijd, gedachten en goed voelen dan stop ik ermee.

Zo!

Laat een reactie achter

1 reactie

  • Hoi Kathy,
    Wat een eerlijk stukje schreef je! Ik herken mij r voor dat deel erin dat de volgers gaan n komen. Dat vind ik gek. Niet vervelend gelukkig. Ik IG graag n kijk graag bij mensen binnen (O.a. bij jou ?).
    Likes krijgen is leuk dat kan ik zeker beamen maar Zo niet dan niet.
    Ik hoop dat je wat luchtiger met IG om kan gaan. Voor jouzelf dan…
    Ik vind dat jij een superleuke feed hebt n hoop (af n toe ?) weer wat van je te kunnen liken!
    Liefs,
    Sara