Huiselijk geweld! De eerste duw die mijn leven veranderde.

Ping. Mijn telefoon gaat, het is een privé bericht op Instagram van Susanne met de vraag of ik een stuk over huiselijk geweld kan en wil schrijven. Ik hoef er eigenlijk niet over na te denken en nee het hoeft niet anoniem.

De eerste duw die mijn leven veranderde

In mijn eerste echte huisje heb ik mijn eerste duw gekregen. Waarvoor? Er was geen geld voor de drugs, de wiet. Ik was heel duidelijk: ’Het geld is voor eten, niet wat jij nodig hebt.’ Dit was in zijn ogen niet het juiste antwoord en daar lag ik op de grond met een schreeuwende partner boven mij.

Ik kan mij heel goed mijn angst herinneren en dat mijn gedachten gingen naar mijn dochtertje: ‘heeft mijn dochter dit gezien?’

Dit was het begin van 2,5 jaar huiselijk geweld. Wat vooral bestond uit schelden, bedreigingen, het kleineren, mijn zelfvertrouwen beschadigen, de isolement, een duw, een klap. Het ergste was nog de rustige periodes er tussen, de niet gemeende ‘Sorry’ en de vijf woorden: ‘Ik hou toch van jou.’

‘Ga dan weg bij hem.’

Deze zin heb ik een aantal keren gehoord en zelf ook gedacht. Helaas is dit niet makkelijk. Persoonlijk heb ik bedreigingen meegemaakt. Bedreigingen wanneer je in een isolement bent geraakt, weet je niet waar je hulp kan zoeken. Familie en zelfs vrienden heb jij voor je gevoel niet meer. Ik schrijf ‘voor je gevoel niet meer’, omdat dit echt niet zo is. Deze mensen zijn er echt voor jou en kunnen jou helpen om weg te komen uit de gewelddadige situatie.

Het moment dat ik weg kon, kwam nadat mijn tweede dochter te vroeg geboren was en de kinderbescherming werd ingeschakeld. Van hen kreeg ik een keus om bij mijn ex-partner te blijven zonder kinderen of weg te gaan met mijn kinderen. De keus was zeer snel gemaakt. Het duurde nog een jaar voor ik sterk genoeg was om alle banden te breken. Hij had mij weer een klap gegeven en uit reflex heb ik een klap terug heb gegeven. Duidelijk tegen hem hebt gezegd dat ik dit niet meer tolereer, het over is tussen hem en mij.

Impact

Ondanks dat ik er niet over hoefde na te denken om deze blog te schrijven, voel ik mijn lichaam meteen. Mijn stress niveau wordt heel hoog, mijn handen trillen en mijn kaken worden stijf. Mijn lijf schreeuwt: ‘Pas op!’ Het huiselijk geweld mag wel gestopt zijn, want ondanks dat het mij niet dagelijks beïnvloed, heeft het wel dagelijks impact op mijn leven zoals last van angst om mijn mening te geven aan mensen, angst voor mensen die alcohol nuttigen, vooral bij mannen. Ik ben gevoeliger voor ruzie en discussies, staan mijn voelsprieten uit wanneer ik ergens binnen kom, de sfeer proef en weet of er ruzie is geweest en er zit een knauw in mijn zelfvertrouwen. Ik weet dat ik het goed doe. Alleen het woordje ‘maar’ die rond gaat in mijn gedachten, kan mij aan het twijfelen brengen. Daarnaast wil ik ook benoemen dat niet alleen ik het moeilijk heb, maar dat kinderen ook NOOIT vergeten mogen worden. Mijn kinderen hebben er op hun manier tot de dag van vandaag ook last van.

Persoonlijk heb ik EMDR therapie gehad. Op deze website kan je heel veel informatie vinden: www.emdr.nl. EMDR heeft er bij mij voor gezorgd dat alle boze en angstige gedachten en gevoelens veel minder op de voorgrond staat.

BOODSCHAP

Dit jaar ben ik 11 jaar uit de ‘huiselijke geweld’ situatie en heeft al deze jaren mij zoveel sterker gemaakt, dat de kracht die in mij zit niet kwijt is. De mensen waar ik geen contact meer mee had, er echt voor mij zijn. Voor alle mensen die iemand kennen in een huiselijk geweld situatie: Sta op, laat je niet weg duwen, zorg dat er hulp komt.

Aan alle mensen die huiselijk geweld mee maken: JIJ BENT NIET ALLEEN. Zoek in jezelf de kracht om NEE te zeggen, want jij bent ECHT GOED genoeg.

Deborah

Laat een reactie achter

1 reactie