Ik word afgedankt

Avatar
geschreven door Susanne

Op dit moment voel ik mij afgedankt.

Seppe verkiest steeds vaker vast voedsel boven de borstvoeding. Daar waar mijn man inmiddels een moord zou doen om aan mijn overvolle borsten te mogen zitten denkt Seppe hier totaal anders over. 

Seppe besluit minder te drinken en ik sta al dagen op klappen. Ik probeer niet te kolven en hoop dat door de druk de productie langzaam gaat afnemen zonder dat ik er een borstontsteking aan over houd.

Geloof mij het doet echt pijn en mijn t-shirts zijn drijfnat omdat zelfs mijn pads de hoeveelheid melk niet meer tegen kunnen houden. De afgelopen dagen ruik ik naar zoete (of zure) melk maar zelfs van die geur krijgt Seppe geen trek.

Seppe is er klaar mee en wil net zoals zijn broers en zussen brood, fruit en een prak.

Vroeger viel hij in slaap aan mijn borst maar nu neemt hij een slokje omdat ik hem daartoe dwing maar hij is drukker met kijken wat er om hem heen allemaal gebeurt. Vanaf nu leg ik hem dan ook maar wakker in zijn eigen bed want slapen aan de borst doet hij niet meer.

Ik vind het bijzonder om te zien dat wanneer je het overlaat aan de baby het ook gewoon goed komt. Dat dat kleine lijfje al vanaf de geboorte weet kenbaar te maken wat het nodig heeft of wat niet.

Borstvoeding geven is ook nog nooit zo makkelijk gegaan omdat ik mij deze keer niet aan regels hield.

Ook was er geen druk van werk en kolven. Mijn kind kreeg de borst wanneer hij dat wilde ook al was dat soms elk uur. Mijn man die altijd aan het schelden was dat Seppe naar zijn eigen bed moest en nu gaat hij (soms). Seppe is een mega vrolijk ventje die inmiddels toe is aan de volgende stap zonder dat ik dit gepusht heb.

Sterker nog ik voel mij beledigd.

Beledigd dat hij vast voedsel verkiest boven mijn borsten. Natuurlijk krijgt hij nog af en toe een slok maar daar is ook alles mee gezegd. 

Soms voel ik mij schuldig dat ik bij mijn eerste baby mij te veel hield aan de regels en te weinig luisterde naar mijn kind. Natuurlijk is rust reinheid en regelmaat fijn voor een baby, alleen soms slaan we er in door. Ook ik heb de ene dag meer honger dan de andere en ook ik heb de ene dag meer slaap dan een andere dag. Tegenwoordig worden baby’s opgevoed tot kleine robots en moeten we naar de klok kijken of ze honger hebben of moe zijn.

Soms vraag ik mij ook af of we zijn vergeten te luisteren.

Ik voel me schuldig dat ik Jente nooit bij mij liet slapen want hoe fijn is dat voor een baby om bij mama te zijn. Hoe goed ook voor de hechting. Leggen wij de kinderen niet te veel weg in de box, in de wagen, in de maxicosi en in hun eigen bed.

En ik weet ook hoe onzeker je bent als moeder van je eerste kindje en hoe graag je het allemaal goed wilt doen. Dat je kan zeggen dat je kindje al vroeg doorslaapt, maar hoe natuurlijk is dit?

Ik wilde die goede moeder zijn die zich aan alle regels hield maar nu luister ik naar mijn kindje.

Er bestaan geen regels of vaste structuren in opvoedingsland. Ieder kind is anders en zolang je alles doet met zorg en geweten en ze probeert op te voeden tot gelukkige individuen maakt het niet uit of je baby vier flessen krijgt i.p.v. drie of van elk uur borstvoeding naar ineens niet meer.

Ik moet langzaam afscheid gaan nemen van de borstvoeding maar wat geniet ik er nog van.

Laat een reactie achter