Hoera kinderverjaardagen en relatieperikelen

Avatar
geschreven door Susanne

Afgelopen zondag was Jente jarig en vierden wij de kinderverjaardagen van onze jongste drie kinderen samen.

Aangezien er tussen die drie verjaardagen niet zoveel tijd zit hebben wij besloten dit gezamenlijk te vieren en de kinderen vinden dit elk jaar geweldig. Natuurlijk pakken wij dan groots uit met een springkussen en voor wie wil lekkere soto soep.

Leuk om te zien hoe verschillend de kinderen zijn wat betreft hun karakter. Dit was vooral weer goed zichtbaar tijdens het zingen. Alle drie een eigen taart met een eigen thema en daar waar Mats van de belangstelling genoot en Floortje zich afvroeg wat  er gebeurde en waarom iedereen zo hard zong, kroop Jente onder de tafel omdat dit dan weer te veel aandacht was.

Wat vind ik het leuk om dit weer te vieren en ondanks de drukte en het heen en weer rennen vind ik het altijd zo leuk om feestjes te geven vooral als het voor mijn kinderen is.

De kinderen hebben er ook super van genoten en daar doe ik het voor.

Het regelen vooraf geeft vaak wel de nodige stress en levert een paar relatie ruzies op. Zodra ik het extra druk krijg word ik onrustig en nog drukker dan ik al ben. Het regelen van de taarten, het springkussen, kinderfeestje, boodschappen en de traktaties verliepen tot en met afgelopen vrijdag goed. Daar waar ik dacht alles netjes geregeld te hebben stapte ik vrijdag ochtend nog vrolijk mijn bed uit samen met Jente die die dag mocht trakteren op school. Jente die fan is van rapunzel mocht van mij haar rapunzel jurk aan en ik had haar haar mooi met bloemetjes ingevlochten. De traktaties die ik de dag daarvoor gemaakt had en haar uitnodigingen van haar kinderfeestjes lagen klaar om meegenomen te worden. De vraag was nu alleen hoe ik dit allemaal ging meekrijgen met nog drie kinderen in de auto. Nadat ik mijn man lief aankeek of hij alsjeblieft mee wilde om te helpen met trakteren op school besloot hij mee te gaan maar dan met aparte auto’s zodat hij meteen door kon naar zijn werk. Dus daar reden wij op weg naar school. Druk was ik aan het zingen met de kinderen in de auto en terwijl ik tijdens het inparkeren nog eens nadacht of ik alles wel bij mij had reed ik tegen een andere geparkeerde auto aan. Ik zag mijn man die eerder op school was al vloeken en met een rood hoofd stapte ik de auto uit en bekeek de schade.

Mijn man bleef maar vertellen hoe lomp ik was en hoe hij vanaf 50 meter al de piepjes van de auto hoorde dat ik te dichtbij was en hoeveel dit ons ging kosten ( dit is niet mijn eerste aanrijding).

Dus daar stond ik met tranen in mijn ogen terwijl ik rapunzel en de andere kinderen uit de auto tilde samen met de traktaties om naar school te lopen. Normaal zou ik hier zo van genieten maar nu deed ik mijn best om niet in tranen uit te barsten en probeerde ik het voor Jente nog gezellig te houden.

Terwijl wij haar uitnodigingen uitdeelde voor haar kinderfeestje kregen ze ook nog een uitnodiging terug precies op dezelfde dag ” of wij ons kinderfeestje konden verzetten”. Mijn man reed naar zijn werk en ik naar huis terwijl ik een mail kreeg dat het springkussen wat ik geregeld had lek was.

Dus daar zat ik met tranen over mijn wangen achter het stuur en vanachter uit de auto hoor ik Mats roepen

“mama ik vind het ook zo zielig voor papa”.

Mats nog net drie jaar!

Laat een reactie achter

1 reactie

  • Oh wat een hel zeg! Maar wel herkenbaar hoor. Ik kan ook moeilijk om gaan met zoveel drukte en dan barst bij mij de bom.
    Enorm balen van de auto, hopelijk viel het enorm mee met de auto. Dikke kus voor jou.