Kleine babyjongen…hoe heet jij eigenlijk?

Antje
geschreven door Antje

Toen ik in verwachting was van ons eerste kindje was ik er van overtuigd dat het een jongen zou worden. Ik vond mezelf namelijk totaal geen ‘meisjes-moeder’. Ik moest dan ook erg aan het idee wennen toen de verloskundige vertelde dat we een klein meisje mochten verwelkomen. Mijn man en ik zeiden als grap vaak tegen elkaar dat, als we meer kinderen mochten krijgen, het dan waarschijnlijk alleen nog maar meiden zouden worden.

Ondertussen was ik dan ook volledig getransformeerd in een echte meiden moeder. Zeker na de geboorte van onze tweede dochter. Toen ik voor de derde keer zwanger mocht raken lagen de roze baby kleertjes alweer bijna klaar in de kast “dit zal vast ook wel weer een meid worden”. Ik was dan ook lichtelijk in shock toen er ineens jongensachtige dingen op de echo te zien waren. Er zou een klein jongetje bijkomen in ons gezin. Ik had voor mezelf even geen idee hoe dat zou zijn. Tegelijkertijd vond ik het geweldig om te mogen ervaren hoe het is om moeder te zijn van zowel meiden als een jongen!

thumbnail_echo jongen

Toen begon de namen ellende!

Bij de meiden waren we er heel snel met elkaar uit maar een naam voor deze jongen werd een lichtelijk drama. Lijstje maken, namen erbij, namen eraf. Mijn man en ik werden het gewoon niet eens met elkaar. Op een gegeven moment kwam ‘de naam’ voorbij op ons lijstje en het voelde goed: Guus!! Kwam leuk in het rijtje met mijn dochters en ook met onze achternaam. Het was perfect.

thumbnail_echo arm

Inmiddels was ik 5 maanden zwanger en na een leuke dag kwamen we ’s avonds thuis van een verjaardag. De meiden op bed en wij samen nog even lekker zitten. Ineens veel getril op de telefoon van mijn man. Er kwamen felicitaties binnen in de groepsapp want vrienden van ons waren papa en mama geworden van een lief klein mannetje, Guus……

Ja, ik geef het eerlijk toe, ik baalde wel heel even maar tegelijkertijd had ik zoiets van: ‘dan is onze kleine man dus geen Guus. Maar wie is hij dan wel?’

Mijn man had nog steeds zijn ‘oude’ favorieten lijstje met namen. Er waren er nog maar drie over en, aangezien ik geen keuze kon maken, vond ik het prima als het een van deze drie namen zou worden. Uiteindelijk is het de naam geworden die al drie zwangerschappen bovenaan zijn jongensnamenlijst stond maar mij stiekem nooit echt aansprak. Tot het moment dat onze kleine jongen ter wereld kwam. Mijn man gaf met trots in zijn stem antwoord op de vraag hoe hij zou gaan heten. Ik keek naar het mooie wondertje dat op mijn borst lag en het klopte gelijk. Alsof het zo had moeten zijn.

Lieve kleine vent, je was nooit Guus je bent altijd Siem!!!!

thumbnail_geboortekaartje

Antje

Laat een reactie achter