Met onze handen in het haar en de hondenpsycholoog languit op de grond. Hoera Lola 1 jaar!

geschreven door Susanne

Ik kom erop terug, ik vind een puppy zwaarder dan een baby en dan vooral een hond met angsten.

Okay ik hoefde er ’s nachts niet uit voor de borstvoeding maar hij heeft mij wel slapeloze nachten bezorgd.  Ik wist niet altijd wat ik ermee aan moest. De hond heeft angsten zoals jullie weten en is heel bang voor vreemde mensen. Vanwege deze angsten neemt Robert de hond 5 dagen mee naar zijn werk omdat hier anders geen vriendje of vriendinnetje durft te spelen. De hond meenemen naar een speeltuintje of naar een plaats waar veel mensen zijn is ook een probleem. Dan raakt hij in paniek en trekt letterlijk je armen uit de kom, laat staan dat iemand anders hem kan uitlaten.

Een huisdier neem je niet voor even maar voor zijn leven.

Omdat wij echt niet zomaar afstand wilden nemen van onze hond wilden wij er alles aan doen. Zo lieten wij een hondenpsycholoog komen, ze kwam binnen en het geblaf begon direct. Natuurlijk weten wij ook uit ervaring dat de hond negeren, rustig zitten en hem af en toe zonder aan te kijken een snoepje geven werkt alleen leg dit kleine kinderen maar eens uit of laat ze stilzitten. Als we alleen te maken hadden met volwassenen die over de vloer kwamen was het ook makkelijker, we hebben ook te maken met vriendjes en vriendinnetjes. De hondenpsycholoog gaf ons een aantal tips en het ging best goed dus vroeg ze mij het probleem uitlaten te laten zien. Buiten het feit dat ze trekt, kan ze door niemand anders uitgelaten worden want dit vindt ze eng. Omdat de hondenpsycholoog naast me liep trok ze minder, haar wel goed in de gaten houdend uiteraard. Toen de hondenpsycholoog de riem overnam werd het probleem zichtbaar. Lola raakte zo in paniek dat ze als een wilde begon te rennen, de hondenpsycholoog viel languit op de grond en had het probleem duidelijk onderschat.

Terwijl ze op de grond lag en ik nog stond ging ze verder met haar gesprek wat er een beetje gek uitzag. Lola moest na dit moment niks meer van haar hebben. Ik heb haar mee naar huis genomen, thuis bleef Lola ver uit de buurt van de psycholoog en kwam zelfs niet voor een lekker snoepje die ze liet zien.

We waren dus heel veel geld kwijt voor weinig hulp.

Nu Lola loops is geweest, ik ben bevallen is ze een stuk rustiger naar vreemden en in huis. Verbazingwekkend genoeg gaat het echt stukken beter en ben ik zelfs trots op haar hoe ze is veranderd. Ik krijg weer vertrouwen in de hond en wordt daardoor ook weer relaxter. Eigenlijk is het zonder haar angsten ook een super leuke hond, niet alleen voor ons maar zeker voor onze kinderen.

Lola je bent vandaag 1 jaar en het was mij het jaartje wel. Dankzij jou hebben de kinderen beter leren opruimen want als hun speelgoed niet was opgeruimd had jij het wel kapot gebeten. Ook de schoenen gaan netjes de kast in want anders belanden ze in stukjes in de bench, net zoals de schoenen van de schoonmaakster. Door jou gingen wij veel meer wandelen en had de stofzuiger wat vaker verlof, je bent namelijk een goede vervangster. Floortje wast haar handen niet meer af na het eten maar laat ze stiekem door jou aflikken onder de tafel. Floortje heeft je vaak gepest toch loop jij wat graag bij haar in de buurt want ze zet ook vaak de snoepjes pot voor je open. Robine is jouw maatje en is altijd met jou bezig. Inmiddels denk je dat je een paard bent want je wordt soms opgezadeld en dan moet je longeren aan de lijn. Eigenlijk vind je alles goed wat de kinderen doen zolang je maar aandacht krijgt.

Lola ik ben blij dat ik weer vertrouwen in je krijg en je hoort er inmiddels helemaal bij.

Laat een reactie achter