Lotte deel 7: Een second opinion….

Lotte
geschreven door Lotte

Kleine terugblik

Toen wij officieel waren beschuldigd heb ik mijn vader gebeld en gevraagd of hij naar het ziekenhuis wilde komen voor mij, hij vroeg mij wat er aan de hand was en ik kon alleen maar uitbrengen “ik heb je nodig”. Meer hoefde mijn vader niet te horen, nog geen half uur later stonden mijn vader en bonusmoeder voor mijn neus. Huilend heb ik ze verteld wat er was gebeurd in zo’n korte periode, want heel eerlijk.. ons leven stond binnen een dag volledig op z’n kop en het einde zagen wij nog lang niet.

Mijn vader was dan ook degene die direct een onderzoek is gestart via internet en kwam met een heel boekwerk aan printjes terug van de beste man, een gepensioneerde huisarts met kennis en onderzoeksresultaten van mogelijke vaccinatieschades. Daarnaast gaf hij ons een visitekaartje van hun advocaat met de mededeling dat wij hier gebruik van moesten maken. Wij namen het kaartje aan inclusief bedankje en lieten weten dat we deze stap nog niet van plan waren om te zetten. Het voelde voor ons als een aanval richting het ziekenhuis en veilig thuis terwijl wij niets te verbergen hadden.

694

Eerst maar eens zien hoe dit allemaal zou gaan verlopen. Focus op het herstel van ons kindje stond voorop en daarnaast het behouden van ons gezin.

We besluiten echter wel contact op te nemen met de arts die zich bezighoudt met het onderzoeken van vaccinatieschades en andere gevallen van (valse) beschuldigingen.
Een vriendelijke man aan de telefoon, hij stelde ons diverse vragen en vroeg ook naar alle gegevens van het ziekenhuis. Afgesproken dat hij bij ons thuis zou komen voor een gesprek.

Ondertussen was ook dat akelige mens van veilig thuis een rondje gaan bellen, wij wisten vooraf met wie ze zou bellen want ze vroeg ons om informatie. Onze huisarts, het ziekenhuis waar Stijn was opgenomen toen hij 5 maanden was, beide oma’s aangezien zij elke week oppassen en het kinderdagverblijf waar ze wekelijks een dagje doorbrengen.

Onze huisarts liet weten dat er nooit iets is voorgevallen en dat ze het zich ook niet konden voorstellen. De oma’s zaten hier hetzelfde in en moesten meer vertellen over de verloop van hun oppasdag. Het minder dagverblijf werd gebeld en ondanks dat ik de leidster op de groep van Stijn en Bas geen prettig mens (netjes uitgedrukt) vind heb ik haar naam toch genoemd omdat zij de leidster was van onze kinderen.

(Ik vind haar niet prettig omdat ze ongevraagde adviezen geeft en deze graag doordrukt waardoor zij zich kan presenteren als een o zo goede leidster/moeder met super veel kennis want ja kijk ik heb al 2 kinderen, kijk eens hoe fantastisch ik ben – ik schijn een beetje een allergie te hebben voor zulke mensen) ik sta altijd open voor advies waar ik iets aan heb maar niet op haar manier dus van haar kon ik niks hebben.

Zij gaf aan dat onze kinderen totaal geen huilbaby’s zijn, altijd heel lief zijn op het kdv en dat ik ze vaak gewoon kom brengen terwijl ze verhoging hebben en dat ik het ernstige virus Stijn gehad moest hebben tijdens die bult maar wegwuifde als iets kleins. (Grrr dacht ik alleen maar) vervolgens contact met het ziekenhuis waar Stijn was opgenomen met die bult.. de kinderarts die we 1x kort gezien hebben heeft letterlijk aan de telefoon gezegd: “oh dan hebben we dat niet goed onderzocht, dan moet het dat wel zijn”. Mijn oren klapperden toen ik dat hoorde, er kwam zowat stoom uit!!! PARDON? DAN MOET HET DAT WEL ZIJN? Had verdomme je werk goed gedaan dan was dit misschien niet eens gebeurd met ons kind!!!

Met dat ziekenhuis hebben wij het dus helemaal gehad, die zullen we never nooit meer spekken met wat dan ook. Ik heb nog 1x gebeld om Stijn zijn dossier op te vragen maar dit ging niet zo makkelijk, hier moet ik eigenlijk nog een keer achteraan.

Ondertussen hebben wij de afspraak met de gepensioneerde huisarts, hij legt ons diverse dingen uit. Wie is hij, wat doet hij, waarom doet hij dit, hij stelt vragen over de zwangerschap en mijn bevalling, over de eerste 5 maanden, over de opname van Stijn bij 5 maanden, welke mogelijkheden zijn er omtrent onze Stijn. We overhandigen hem de medische gegevens vanuit het ziekenhuis, de kopietjes uit de boekjes van het consultatiebureau. Hij vraagt ons of we ook al te maken hebben gehad met de politie want dan is er kans dat de kinderen uit huis worden geplaatst. Dit hebben we niet laten wij weten en tegelijkertijd zijn we opgelucht maar ook bang.

Gaat dit ons nog overkomen dan??

De arts neemt de medische gegevens van Stijn mee en zal alles goed bestuderen waarna hij met een rapport komt voor ons die wij kunnen delen met het ziekenhuis en veilig thuis. Hij bladert e.e.a. al even door en wijst ons al op een aantal zaken die het ziekenhuis direct bij opname al had moeten onderzoeken dan was er een grotere kans geweest om te bewijzen dat vaccinatieschade zeker wel een oorzaak geweest kan zijn #failhospital.

medischdossier-260x260

In de tussentijd doet Stijn het eigenlijk wel erg goed en wederom doen wij ons best om ervoor te zorgen dat Stijn ook mee mag naar huis, de afspraken die we nu nog hebben gaan dan via de poli. Er moeten weer röntgenfoto’s gemaakt worden en onze eindverantwoordelijke arts laat weten dat ze Stijn ook wilt testen op een stofwisselingsziekte. Maar ze laat weten dat ze veilig thuis gaat bellen om te overleggen of we naar huis mogen.

Wederom een gesprek, dit keer telefonisch.
We mogen naar huis, mits IK de zorg op mij neem want de regel die mijn lieve Tom moet volgen blijft nog steeds staan en over 2 weken volgt er een gesprek met veilig thuis bij ons thuis. In die 2 weken hoeven we ook niet naar het ziekenhuis voor controles. Even rust dus!!

Het wachten op de ontslagpapieren duurt uren!! Maar eindelijk, we mogen naar huis.
Een paar dagen voor kerst stappen wij ons eigen huis weer binnen met onze 2 kinderen!! Even 2 weken geen onderzoeken of gesprekken maar ‘gewoon’ genieten van elkaar!! De regels die we hebben nemen we, ondanks dat we het er niet mee eens zijn, voor lief, wij zullen alles volgens het boekje doen zodat we er alles aan hebben gedaan om ons gezin veilig bij elkaar te kunnen houden!

Wordt vervolgd..
Lotte

Meer lezen van Lotte:

Laat een reactie achter