Nachtangsten iets anders dan nachtmerries en vragen dan ook om een anderen benadering.

Avatar
geschreven door Susanne

Heeft jou kind ook last van nachtangsten en vanaf welke leeftijd kwam jij daarachter? 

Ik denk dat mijn dochter drie jaar was toen ik mij voor het eerst realiseerde dat het geen nachtmerries waren waar ze last van had.

Mijn dochter werd dan vlak voordat ik naar bed wilde gaan in paniek wakker waarbij ze hard aan het schreeuwen en aan het zweten was. Haar ogen waren vaak wijd open, ze leek volledig in paniek en wilde zich niet door mij laten troosten, sterker nog….. ze raakte er alleen maar meer van in paniek. Ik kreeg ze met geen mogelijkheid rustig en altijd viel ze vanzelf weer in slaap, soms na een paar minuten maar soms duurde dit wel een half uur.

De volgende morgen wist ze hier niks meer van af!!!.

IMG_8603

In het begin raakte ik er zelf ook van in paniek en deed ik er alles aan om haar rustig te krijgen, ik ging zingen, bracht haar wat water, deed het licht aan, hield haar vast. Alles wat ik deed maakte het erger en ook mijn man wist zich geen raad.

Het is niet dat ze dit iedere avond heeft “eigenlijk maar heel weinig” maar het maakt zo’n indruk dat je het niet vergeet.

Nadat ik op onderzoek ben gegaan kwam ik erachter “mijn dochter lijdt aan nachtangsten”.

Nachtangsten (ook wel Pavone Nocturnus genoemd) zijn geen nachtmerries en vragen dan ook om een hele andere benadering van de ouder.

Nachtmerries ontstaan in de REM-fase van de slaap en doen zich over het algemeen voor in de tweede gedeelte van de nacht of in de vroege ochtend.

Als je op internet zoekt bij Nachtangsten komt dit voor bij zo’n drie tot vijf procent van de kinderen tussen een leeftijd van twee tot zes en lijkt erfelijke aanleg een rol te spelen. Ik kan mij niet herinneren dat ik dit vroeger ook had, bij het navragen blijkt één van mijn jongere broertjes dit vroeger ook gehad te hebben.

Maar wat is de oorzaak van een Nachtangst en hoe ga je hier mee om?

Oorzaak:

 De oorzaak is onbekend maar de overgang  naar de diepe slaap lijkt niet goed te verlopen bij mensen met Nachtangsten. Nachtangsten komen vaker voor als het kind vermoeid is, wanneer er reden tot wat stress of zorgen bij het kind is of wanneer het kind een vervelende ervaring heeft gehad.

Symptomen van nachtangsten zijn:

  • Plotseling rechtop in bed zitten of zelfs uit bed gaan/naast het bed staan.
  • Mogelijk zelfs slaapwandelen.
  • Wakker lijkend, en de ogen kunnen open zijn.
  • Schreeuwen, jammeren, mopperen.
  • Slaande en schoppende bewegingen.
  • Agressief bij aanraking.
  • Vecht- of vluchtinstinct word actief.
  • Versnelde ademhaling en hartslag.
  • Hoge bloeddruk.
  • Verward en gedesoriënteerd.
  • (extreem) opgewonden.
  • Omgeving niet herkennen.
  • Niets herinneren de volgende dag.

Wat kun je doen bij nachtangsten ?

Over het algemeen hoef je als ouder weinig te doen wanneer je kind nachtangsten heeft. Op het moment zelf wil het kind vaak niet getroost worden en wakker maken lukt meestal niet en zorgt enkel voor grote verwarring bij het kind wanneer het wel lukt. Door rustig tegen het kind te praten en het rustig aan te raken door het gezicht of haar te strelen kan het soms wat gekalmeerd worden. Maar vaak is het enige wat je kunt doen als ouder even aanwezig blijven en zorgen dat het kind zich geen zeer kan doen wanneer het erg druk beweegt of om zich heen slaat. Het kind kalmeert na enige tijd vanzelf.

Nachtangsten zien er voor ouders vaak vervelend uit, het kind lijkt erg overstuur en angstig en is maar moeilijk te bereiken om troost te bieden. Toch hebben kinderen zelf over het algemeen weinig last van hun nachtangsten. Het beste is het dan ook er niet te veel aandacht aan te besteden en er niet iedere ochtend nadat het is voorgevallen met het kind over te praten. Het wordt voor het kind dan groter dan het is. Een kind hoeft zelfs niet te weten dat het nachtangsten heeft. De nachtangsten verdwijnen vanzelf weer na enige tijd.

Mijn jongste dochter verdenk ik er nu ook van maar kan dat al bij 16 maanden en wie heeft hier ook al zo vroeg ervaring mee?

IMG_8598

Informatie over nachtangsten bij opvoedadvies.nl of slaapcentrum.slingeland.nl

Laat een reactie achter

6 reacties

  • Nou Suus dit is zo herkenbaar..dexter van mij heeft dit ook af en toe..ik was vaak radeloos want als ik hem wou troosten ging hij gillen en zich van mij af duwen..zo fijn dat ik nu weet wat het is en wat ik kan doen..

  • Bobbie heeft hier volgens mij ook last van gehad. Na 2 uur geslapen te hebben begon ze heel hard te huilen en te jammeren. Om zich Heen te slaan .. vreselijk om te zien. Juist troosten en knuffelen was inderdaad geen optie. Wij namen haar bij ons in bed en afwachten. Opletten dat ze zich zelf geen pijn deed. Na 15 minuten viel ze uiteindelijk in slaap en sliep ze door. Dit begon bij haar met 13 maanden ongeveer en heeft ongeveer 4 maanden geduurd. Niet elke nacht maar minstens 3 x per week ongeveer. Ze is nu bijna 2 en ze slaapt nu al een paar maanden gewoon door zonder nacht angsten. We zijn blij dat ze er geen last meer van heeft. Hopelijk krijgt ze er ook geen last meer van.
    Fijn om te weten dat het ook voorbij gaat…
    Groetjes
    Jacqueline

  • Wat herkenbaar!! Hier een van onze jongens, zijn nu 2,5 en idd je weet niet wat je over komt… instinctief ging ik ongemerkt troosten wat dus niet helpt…hij heeft het nu zo n maand of drie en wisselend van enkele nachten achter elkaar tot ineens een nacht niet meer. Ik wist voorheen niet dat er een naam voor was en nu lees ik dus dat erfelijkheid een rol kan spelen….reden tot even navragen in de familie hier.