Niet de meest beste vriendin

Avatar
geschreven door Susanne

Een chaoot in de opvoeding maar ook als vriendin.

Daar ging mijn telefoon met een appje van een vriendin dat ik haar vergeten was een geboortekaartje te sturen ‘oeps’. Blijkbaar kent deze vriendin mij heel goed dat ze weet dat ik nooit bewust iemand geen kaartje zou sturen zeker haar niet (later kwam ik erachter dat ze niet de enige was).

Niet alleen met de opvoeding ben ik een chaoot maar ook met mijn afspraken en verjaardagen.

Ik kan gerust de verjaardag van mijn beste vriend vergeten. Ik heb hiervoor al kalenders gekocht en opgehangen maar dan moet je wel ook elke maand de bladzijde omslaan en er op kijken. De meldingen op facebook zie ik de laatste tijd ook niet altijd meer omdat de reacties op mijn filmpje nog steeds blijven binnen stromen.

In mijn familie ben ik gelukkig niet de enige en is dit niet zo’n probleem. Ik heb drie broertjes en samen met mijn vader vergaten wij vaak genoeg een cadeautje te kopen of elkaar op tijd te feliciteren. De enige die bij ons thuis nooit onze verjaardagen vergeet is mijn moeder. Ik heb altijd bewondering voor mensen die dan weer een kaartje sturen met je verjaardag of een fles wijn mee nemen als ze op visite komen. Dit alles is niet erger geworden nadat ik kinderen heb gekregen en ik kan dit ook zeker niet als excuus gebruiken. Als ik erover nadenkt komt het misschien omdat ik uit een jongensgezin kom met drie broertjes. Als oudste van drie jongere broertjes wilde ik absoluut niet onderdoen en deed ik maar wat graag mee met boompje klimmen, stoeien, boogschieten en salto’s maken (vandaar al mijn trucjes). Ik wilde de stoerste zijn (ik ben tenslotte de oudste) en dat competitieve  is ook echt een familiekwaal. We daagde elkaar voor de meest gekste dingen uit.

Ik droeg als kind misschien de mooiste jurkjes maar met die jurken aan deed ik gewoon mee met mijn broertjes en het liefst deed ik nog gekker.

Misschien is dat minder attent zijn ook gewoon een mannending al moet ik zeggen dat Robert wel iets anders is. Robert komt wel vaak met een bloemetje thuis en weet wel precies de datum wanneer wij elkaar ontmoet hebben terwijl ik er pas aan denk als ik einde van de middag een herinnering zie op Facebook.   

Ik bedoel het ook allemaal niet kwaad en ik zou met alle liefde iedereen kaartjes of bloemetjes sturen. Er zijn geen mensen die ik bewust wil buitensluiten of die ik bewust vergeet. Van mij mag ook iedereen mijn vriend zijn die het gezellig met mij vindt. Één voordeel van deze karaktereigenschap is dat je ook niet zo heel snel teleurgesteld bent in mensen en ik echt niet bezig ben met kijken wie mij allemaal dit jaar heeft gefeliciteerd voor mijn verjaardag want ik weet uit eigen ervaring dat je dit gewoon kan vergeten zonder dat je er iets mee bedoelt.

Ik wil echt heel graag een lieve vriendin zijn en klaar staan voor mensen maar ik ben zo chaotisch en nu met vijf kinderen kan ik ook niet zomaar weg.

Als ik er op terugkijk deden wij nog veel met vier kinderen en gingen wij nog vaak genoeg weg. Nu met een hond en weer een baby erbij die ook nog eens borstvoeding krijgt is het allemaal wat lastiger. Vooral dat borstvoeding vind ik wel een dingetje omdat Seppe moeite heeft met de fles en in die warmte wil ik geen risico’s lopen dat hij te weinig drinkt. Mats weigerde ook altijd de fles en dit was echt een probleem toen ik ging werken.

Dat ik overal waar ik ben borstvoeding geef omdat ik mij hier niet voor schaam vind ik kolven in het openbaar toch wel een dingetje en ik vergeet nooit meer dat ik op een feestje op een vieze wc zat te kolven in het donker omdat het licht op beweging reageerde. Wat heb ik mij toen zielig gevoeld en dit wil ik gewoon niet meer. Ik vind kolven zo stom en ik heb er ook geen zin in. ‘S nachts komt Seppe om de drie uur en overdag ben ik zo druk met al die andere kinderen dat ik ‘s avonds te moe ben om nog weg te gaan.

Een keuze voor een groot gezin hebben wij bewust gemaakt en ook dat wij dan wat minder vaak weg kunnen met vrienden. Met mijn kinderen doen we ook de leukste dingen en natuurlijk mag iedereen die wil met ons mee.

Het is nu even tijd voor mijn kinderen en dat weggaan komt echt wel weer.

Laat een reactie achter

2 reacties