Nieuw ondergoed & een traan…

Regina
geschreven door Regina

Voor mij op het bed ligt een hele grote stapel schone was, het resultaat van 3 wassen. Echt niet mijn favoriete klus.

thumbnail_clothespins-619845_1280

Wassen kan ik als de beste, was na was, als een speer, maar dat wegvouwen. Ik stel het het liefste uit. Dan neem me voor ’s avonds voor de tv een begin te maken. Maar nee hoor, vervolgens ligt er een berg van hier tot Tokyo! Ik begin eraan, al de sokjes van de kids en al hun lieve kleine hemdjes en onderbroekjes. Ik zet een favoriete zender aan, radio 538 Ibiza lounge, heerlijk. Langzaamaan dwaal ik met mijn gedachten af naar Ibiza, daar was het zo fijn, of aan onze strandmomentjes op Menorca afgelopen jaar, zo relaxt, zonnetje erbij, gewoon zo heerlijk en ontspannen.

Opeens zie ik die kleine onderbroekjes en begin te vouwen, maar de meesten worden toch wel erg klein, zijn aan vervanging toe. Ook de hemdjes worden al wat vaal van al het wassen, zelfs een klein gaatje hier en daar.

Ik wil je ze niet weg doen, nog niet. Maar het kan nu bijna echt niet meer, het moment is gekomen dat ik voor allebei echt nieuwe setjes moet kopen. Het is een moeilijk moment en ik wil het niet.

Zolang onze kids er zijn, vroeg mijn moeder wekelijks aan de telefoon, kind, wat zijn de maten nu van Silva? En van die kleine jongen? Dan schreef ze in een klein boekje met sierlijk handschrift de maten, van truitjes, broeken en ook de schoenmaat. Ze vroeg het vaak, want ja, ze groeien zo ontzettend hard. En iedere zaterdag ging ze samen met mijn vader gezellig even boodschapjes doen en dan na een kopje koffie nog even naar de H&M of naar de V&D (die bestond toen nog gewoon). Met zoveel plezier zocht ze dan wat ondergoed uit. Voor Silva met ballerina’s erop of poesjes in schattige kleurtjes en voor Daniboy stoer, met sterren of een raket.Met zoveel zorg en vooral zoveel liefde. Ze kon er van stralen. Ook al zei ik honderd keer, mam, dat hoef je toch niet steeds te doen, ze had er zoveel plezier in, dat wilde ik haar echt niet ontnemen.

Was het omdat ze mijn moeder was, dat ze ook nog eens precies uitkoos wat ik ook superleuk vond? Of kende ze mij zo door en door dat ze precies wist wat mijn smaak was?

thumbnail_img_7259

Het is nu bijna een jaar geleden, dat ze uit ons leven weg genomen is. De tijd gaat snel, het verdriet dat blijft. De kinderen groeien hard en zijn echt aan nieuwe setjes toe, maar mijn hart doet pijn, de confrontatie is groot, dat zijn van die kleine alledaagse dingen…

…afgelopen maand ging ik samen met mijn vader een broodje eten, hij was jarig. Het was de eerste verjaardag zonder haar. Het zijn van die dagen waar je dan enorm tegenop ziet. Het is nog altijd zo gek, zonder haar erbij. Om deze dag toch niet onopgemerkt voorbij te laten gaan, heb ik gezegd, kom op pap, we gaan even lekker samen lunchen. Silva was vrij van school en zo zaten we toch nog even gezellig aan een pannenkoek en een lekkere warme choco.   Na de lunch deden we een rondje en stopte hij bij de H&M. Hij zei tegen me, kom, we gaan even naar binnen, zoek maar wat nieuwe onderbroekjes uit voor die liefjes, want dat deed je moeder zo graag. Ik zag de pijn in zijn gezicht, het verdriet maar vooral het groot gemis….

 

…Always love your mother, because you will never get another

thumbnail_img_0836

Regina

Laat een reactie achter

4 reacties