Samen zwelgen

Avatar
geschreven door Susanne

Overal komt het nu ter sprake dat wij via onze social media kanalen alleen maar de positieve kanten belichten van ons leven.

De sociale druk ligt hoog en wij verlangen steeds meer. Door alle mooie plaatjes wil je meer en een mooier leven. Ik denk dat vooral wij vrouwen hier last van hebben en als moeder willen we het ook nog perfect doen voor onze kinderen.

Vroeger was ik ook de koningin van het mooi weer spelen op social media en kon ik dus makkelijk door al die andere plaatjes heen prikken. Met vijf kinderen maak ik alles wel mee en weet ik dat het ouderschap niet altijd en overal rozengeur en maneschijn is. Het ene kind sliep hier met drie maanden al door en het andere kind (Floortje 3 jaar) komt nog steeds elke nacht. Er is ook niet altijd een methode voor om iets te veranderen. Ik heb geleerd dat het accepteren van de situatie het beste werkt. Door ergens vrede mee te hebben creëer je rust.Natuurlijk lukt mij dit niet altijd (eigenlijk bijna nooit).

Afgelopen donderdag moesten wij uit school voor Floortje en Seppe naar het consultatie bureau. Daar waar ze het altijd top doen bij het bureau en mijn kinderen de gemiddelde consultatie bureau  baby’s zijn, (ze zitten allemaal op de middellijn met lengte en gewicht) ging het nu totaal mis.

Het meten en wegen ging perfect en weer eindigde wij precies op de middellijn. Floortje moest alleen nog wat testen doen en dit ging niet zo als gepland. Floortje wilde liever een puzzel doen en Mats en Jente maakte ruzie om een autootje. Met de kinderarts voor me neus wilde ik dit natuurlijk pedagogisch oplossen wat de situatie alleen maar verergerde. Ik voelde bij mij de spanning stijgen en daar waar Floortje inmiddels  haar testen deed lag Jente als een dweil op de grond alles stiekem voor te zeggen.

De kinderarts moet hebben gezien dat ik het ook even niet meer wist en mijn moeder die gelukkig mee was omdat ik even geen auto heb moest lachen. “Je wilde het weer perfect doen he?” zei ze naderhand tegen me. Ze had gelijk ik wilde daar die perfecte moeder zijn die haar kinderen zo pedagogisch mogelijk opvoed terwijl ik dat helemaal niet ben. Moeder zijn is nu eenmaal niet makkelijk en ik streef niet naar de perfecte ouder maar blijkbaar wilde ik toch ergens doen alsof ik het wel kan.

Vorig jaar heeft mij ook verandert als persoon en met mijn boek over ons faillissement heb ik mijzelf bekroond tot zwelg koningin.

Blogs die ook de andere kant van ons leven belichten. 

Door juist ook onze mislukkingen te delen en mij open te stellen kreeg ik echte verhalen terug. Mensen gingen met mij in gesprek,  stuurde eerlijke verhaal en er ontstond begrip. Juist door openlijk te zwelgen voelt het voor mij niet meer als een mislukking. Sterker nog ik ben erboven gaan staan en weet dat wij allemaal onze tegenslagen meemaken. 

Het leven is niet alleen succes of een feestje. Juist de tegenslagen zorgen ervoor dat je een sterker mens wordt. Het publieke vertellen dat het bij ons even geen succes was heeft mij geholpen.

Ik deel het nu steeds vaker als het even niet gaat zoals ik had gehoopt. Tijdens ons weekendje weg met vrienden had ik ook een avondje waarbij het even helemaal mis ging. Ik reageerde als moeder te heftig op mijn kinderen waarna ik last had van een schuldgevoel. Beneden aangekomen bij mijn vrienden vertelde ik waar ik mee zat waarop een vriendin reageerde dat ze blij te horen was dat het bij ons ook zo gaat.

Soms is het goed even te laten weten aan andere moeders dat het bij jou ook niet perfect is, al is het niet voor jezelf dan wel voor de ander.

Nu begrijp ik ook wel dat je op je instagram account geen foto’s plaats van je huilende kinderen. Ook ik doe dat niet omdat ik wil dat mijn kinderen later terug kijken op hun jeugd en zien hoe leuk we het hadden. 

Vaak blijft bij mensen de negatieve dingen hangen en dat wil ik juist niet. Natuurlijk maken we allemaal minder leuke dingen mee. Zolang het problemen zijn waarvan we kunnen leren moeten we daar niet te lang in blijven hangen maar er sterker van worden en doorgaan. Even een paar dagen (weken) zwelgen om daarna onszelf weer op te rapen en verder te gaan.

Kon ik mezelf soms maar even verstoppen onder een dekentje, met vijf kinderen ben je zo weer gevonden en dat is maar goed ook! 

Ik ben een voorstander van af en toe zwelgen maar om nu je hele instagram account met foto’s van huilende kinderen te vullen lijkt mij ook overbodig. Zwelgen om daarna sterker terug te komen. 

Laat een reactie achter