Stress voor zijn eerste verjaardag!

Afgelopen maand is onze zoon 1 jaar geworden. Ik had mij nooit voor kunnen stellen wat een stress je daarvoor kunt hebben.

In december begon ik al na te denken over wat we zouden kunnen gaan doen voor zijn verjaardag. Ik heb toen een speeltuin afgehuurd, want het leek mij wel leuk voor alle kinderen die zouden komen en voor mijzelf zou het wel zo rustig zijn dat ik geen rommel in ons huis zou hebben. Ook wist iedereen precies hoe laat het zou beginnen en hoe laat het afgelopen zou zijn, dus zouden er geen mensen kunnen blijven plakken.

Ik merk dat wij nog steeds geen ritme hebben en de slaapjes van mijn zoon zijn meestal om de afspraken heen.

Nadat ik de speeltuin geregeld had ben ik gaan nadenken over slingers en wel of geen traktatie voor het kinderdagverblijf. Sinds januari gaat onze zoon elke dinsdag naar het kinderdagverblijf.
Ik heb uiteindelijk gekozen om daar dit jaar nog geen traktatie voor te doen. De versiering heb ik vanuit China laten komen. Daarna met mijn vriend besproken wat voor taart/ taarten of gebakjes er moesten komen. Mijn vriend gaf aan het wel leuk te vinden als alles vers zou zijn, dus ben ik maar de keuken in gegaan en heb ik cupcakes en bananenbrood gebakken. Deze heb ik eerst in de vriezer bewaard, zodat ik niet op het laatste moment zou moeten gaan bakken.

In januari begonnen mensen te vragen wat mijn vriend en ik met onze verjaardag zouden doen.

Waren we dus vergeten dat we zelf ook in februari en maart jarig zijn.

We hebben toen maar bedacht dat we onze eigen verjaardag zouden uitstellen tot de zomer. ( We vrezen nu dat het afstel gaat worden… Aan het begin van de zomer zitten we waarschijnlijk in een verbouwing en einde van de zomer ben ik hoogzwanger, want er blijkt een broertje of zusje onderweg te zijn.) Twee dagen voordat we de verjaardag van mijn zoon zouden vieren werd hij opeens hangerig en kreeg hij koorts. Mijn vriend voelde zich ook niet fit, dus ik kreeg echt goede stress. Ik vond dat we het niet meer konden afblazen doordat we het zo groot hadden opgezet. Van een vriendin kregen we een uitnodiging van de verjaardag van haar kindje bij dezelfde speeltuin. Naar mijn idee had zij de tijden veel beter gepland dan ik had gedaan. We hadden het zaaltje vanaf 13u gereserveerd en we hadden op de uitnodiging ook deze tijd gezet. Achteraf hadden we beter iets later kunnen doen zodat we rustig het zaaltje in konden richten.

Op de dag zelf ging het met beide wel en met een dosis paracetamol konden we toch gezellig zijn verjaardag vieren. Wij hadden ook aardig wat mensen uitgenodigd, dus ik was ook nog bang dat dat niet zou passen in het zaaltje. Uiteindelijk hebben veel mensen afgezegd vanwege ziekte en door het weer.

De dag van het feestje was het gaan sneeuwen en gaven ze gladheid op.

Uiteindelijk vonden we het een heel geslaagd feest en leek onze zoon het heel erg naar zijn zin te hebben gehad. Hij leek het echt super te vinden dat hij in het middelpunt van de belangstelling stond. Ik vond dit echt heel leuk om te zien hoe hij alle felicitaties, kadootjes en het zingen in ontvangst nam. Hij zat echt op een troon rond te kijken of het heel normaal was dat dit voor hem gedaan was.

Vier dagen na het feestje was zijn echte verjaardag. We zijn toen met opa en oma naar het pannenkoekenhuis van Rob Geus gegaan. Voor de verandering mocht onze zoon een eigen pannenkoek hebben en konden wij genieten hoe hij deze met smaak aan het opeten was.

Ik heb ook wel weer gemerkt dat met een kind niks te plannen valt. Op het moment dat we het zaaltje eigenlijk gehuurd hadden lag onze zoon nog te slapen. We zijn bewust met 2 auto’s gegaan, zodat onze zoon altijd weg kon als we merkte dat hij het niet meer leuk vond.
Ook op zijn verjaardag zelf wilde hij precies gaan slapen toen wij eigenlijk naar het restaurant hadden gewild en moesten we dus wachten tot hij uitgeslapen was.

Ik weet nog niet hoe ik het volgend jaar wil gaan doen, maar uiteindelijk vond ik het dit jaar heel geslaagd!

Esther

Laat een reactie achter