Verhuisstress, het ziekenhuis en mijn valkuil. Lotte 1 jaar later

Lotte
geschreven door Lotte
Vandaag ben ik jarig. De ochtend breng ik ‘gezellig’ door in het ziekenhuis. Weten jullie nog?
Dat jaar is weer bijna voorbij dus de oproep hadden we weer binnen. Op mijn verjaardag dus. Trouw zijn Stijn en ik naar het ziekenhuis gereden en Bas blijft een ochtendje bij oma spelen. In de auto twijfelde ik of ik daar goed aan deed want de hele weg riep Stijn om oma. We hadden tenslotte vlak hiervoor 2 weken bij oma ingewoond. Gelukkig was dat bij aankomst in het ziekenhuis niet meer het geval dus toch een goede keuze en daarbij even volledige aandacht voor hem alleen. In het ziekenhuis loopt altijd alles uit, nu ook weer maar we willen ook dat er goed naar Stijn gekeken wordt zodat we dit hopelijk nu voor eens en altijd achter ons kunnen laten. Dus ik loop gewoon dat extra rondje achter mijn zoon aan door alle openslaande deuren en hoop dat we in de tussentijd niet worden opgeroepen. Ik had lekker een ontbijtkoek en fristi voor hem meegenomen dus dat was een kleine traktatie.

Verder hebben we er alweer bijna 3 weken ‘huisloos’ op zitten.

Nee hoor, we wonen niet onder een brug maar we kunnen terecht bij 3 familieleden (verdeeld over 2 huizen – dus 3 verhuizingen totaal) daar is het huis nu lekker vol, chaotisch maar gezellig. De kinderen hebben alleen best wel moeite met het slapen ‘s nachts. Hebben ze eigenlijk altijd wel gehad maar ik merk aan ze dat ze het heen en weer gehobbel niet zo leuk vinden, het blijft ook wel vreemd om het huis van oma of opa en oma nu huis te noemen. Elke ochtend is het weer een strijd om ze in de auto te krijgen. Vaak gaat dit gepaard met veel gehuil en gegil en mijn persoontje die dan even naast de auto staat om ‘af te koelen’ voordat ik de auto weer in ga. (Op deze momenten denk ik neeeeeee twee kinderen is echt wel genoeg hoor). Straks nog 1x verhuizen naar ons eigen nieuwe (t)huis en dan weer zorgen voor een stabiele omgeving. Voorlopig even geen logeeruitjes meer, alleen maar ons eigen huis om te wennen. Ik kijk er nu al naar uit.

Nog 4 weken te gaan…

Voor de kamers van de kinderen ben ik er al over uit welke kleur er op de muur komt, stoer blueberry dream blauw van flexa. We hebben 2 gave lampen besteld en hun naam komt met houten letters in dezelfde kleur blauw op de witte muur te hangen. Super enthousiast ben ik! Daarnaast krijgen ze ook een geboorteposter in een lijstje, ook leuk voor later. Over onze kamers heb ik steeds twijfel.. mijn man wordt een beetje gek van me. We hadden een kleur uitgezocht van histor. Beetje groen/bauw/mint tja waar valt het onder…? De denim drift van flexa en early dew van flexa maar ook een grijs wandje blijf ik leuk vinden. Ik ben het spoor bijster. Ik denk dat ik alles maar moet los laten en bij ons eerste idee moet blijven.

Op mijn werk heb ik een nieuwe functie sinds 1,5 maand en kost me ook een hoop energie om alles eigen te maken. De niet slapende nachten beginnen me ook een beetje te nekken en ik heb een (te) vol weekend of eigenlijk een te volle agenda en dan ook nog vriendinnen die me vragen wanneer we kunnen afspreken. Mijn persoonlijk probleem is dat ik niet zo goed nee kan zeggen. Mijn schoonmoeder zegt ook altijd dat ik een pleaser ben. Ik heb het maar eens opgezocht. (Bron: ikvrouwvanjou/2015/10/ben-jij-ook-een-pleaser/) 

Wat is een pleaser? Iemand die veel bezig is met het anderen naar het zin maken. Wat te maken kan hebben met je opvoeding bijvoorbeeld als je op jonge leeftijd al veel verantwoordelijkheden op je heb moeten nemen of wanneer je een negatief zelfbeeld hebt. Er staan 10 dingen die een pleaser zal herkennen: 1) je wilt jezelf bewijzen, 2) je kunt niet kiezen, 3) je kan geen uitnodiging afslaan, 4) je durft geen feedback te geven omdat je bang bent mensen te kwetsen, 5) je wil niet om hulp vragen, 6) je kan geen nee zeggen, 7) je bent bang voor ruzie, 8) je wil alles uitleggen, 9) je wilt dat mensen afhankelijk van je zijn, 10) je zegt sorry voor alles.

Na het lezen van dit (leuke en interessante) artikel kan ik bevestigen dat ik inderdaad een pleaser ben. Mijn schoonmoeder heeft gelijk (ik had ook niet anders verwacht). Soms niet volledig hoe de tekst is omschreven in het artikel maar overal zit een kern in waarin ik mij herken.

Mijn valkuil is dus dat ik een pleaser ben.

Ik kan geen nee zeggen, wil alles uitleggen zodat men mij begrijpt, sta altijd voor iemand klaar, heb een te volle agenda omdat ik niks wil missen, ik wil het voor iedereen leuk hebben en kan niet tegen ruzie, wil niet afhankelijk zijn van anderen en wil alles proberen zelf op te lossen. Totdat ik er niet meer uitkom en het allemaal niet meer trek en dan ga ik een lekker potje janken bij manlief en ben ik me daarna bewust dat de agenda en mijn hoofd toch even weer leeg moet. Eens in de zoveel tijd gebeurd dit mij. En elke keer weer zeg ik dat ik het anders wil aanpakken want ik wil ook genoeg tijd overhouden voor mijn gezin. Nu sta ik wederom op het punt dat het me allemaal teveel gaat worden dus na dit weekend ga ik de rem er weer even opzetten zodat deze mama kan blijven staan en mijn kids door de onbegrijpende fase van het verhuizen heen kan slepen. (Ik heb het licht weer gezien, dit keer redelijk op tijd).

Ons ziekenhuis bezoek was overigens niet voor niks.

Stijn doet het hartstikke goed, ze waren trots op hem en we hebben dit hoofdstuk nu echt af kunnen sluiten! Mocht ik zelf ervaren dat Stijn toch op een of andere manier ergens last van krijgt dan mag ik bellen. Maar een mooier cadeau voor mijn verjaardag kon ik niet krijgen. Afsluiten van dat ene hoofdstuk, daar gingen we voor en hebben we gekregen. Blij! Nu alles nog emotioneel een plek geven om vervolgens die deur op slot te draaien. Dat zal een kwestie zijn van tijd zodat alles kan slijten.

Ondanks mijn volle agenda, de verhuisstress, de drama ochtenden ben ik wederom een gelukkig mens.

Liefs, (een zweverige) Lotte ?

Laat een reactie achter

1 reactie

  • Hey lieve Lotte, Ik val net binnen jongens even het bewuste banaantje na een fantastische speelochtend en ik snel even jouw verhaal lezen…pittig zeg die verhuizingen wel fijn dat je overal terecht kan maar begrijp je afkoel momenten bij de auto wel? Een pleaser dat herken ik ook…geen tips hier want alle tips van de wereld helpen je pas als jij er aan toe bent. Mocht je willen lachen gieren brullen je weet me te vinden. Je bent een topper!!!?