Lastige vragen hoe ga je hiermee om?

Avatar
geschreven door Susanne

Kinderen kunnen je soms verrassen met de meest lastige vragen en je letterlijk overvallen.

Vanavond kwam de vraag van Mats aan tafel tijdens het avondeten:”mam we gaan toch dood?” Mijn man kijkt mij lachend aan en antwoordt droog ” ja we gaan allemaal een keer dood”. Jente en Mats reageren op elkaar en blijven vragen stellen over de dood. Wie er dan als eerste doodgaat, hoe oud je dan bent maar ook de vraag wat is dood?

Ik ben gelovig opgevoed maar in de loop der jaren mijn geloof verloren.

Ik merk dat ik open sta voor vele denkbeelden en ik kan rust vinden in het feit dat er hierna niks meer is. Voor mij hoeft er hierna niet nog een leven te zijn en ergens vind ik dat nog een mooie gedachten ook want het dwingt mij te genieten van dit leven en alles uit het leven te halen.

Mijn kinderen zitten op een christelijke basisschool, hier heb ik bewust voor gekozen omdat ik ze wel een keus wil geven. Ik sta niet negatief tegenover een geloof en net als vanavond kan ik mij voorstellen dat het zelfs een troost kan zijn voor kinderen. Toen Mats mij namelijk vroeg wat is “dood?” antwoordde ik ‘ik weet het niet mats, dan ben je niet meer hier’. Mats en Jente kijken mij geschrokken aan en Jente begint heel hard te huilen. Ik pak haar vast en begin haar te troosten en vertel dat het heel normaal is.

Op dit moment zou het toch mooi zijn geweest als ik in de volle overtuiging kon vertellen dat er een hemel bestond waar ze naartoe gaan of dat je verandert in een sterretje ofzo maar daar kwam ik op dat moment niet op.

Jente bleef op dat moment huilen, moe van school.

Mijn man kijkt mij vragend aan en per ongeluk zeg ik dat ze doodmoe is, waarop Jente nog harder begint te huilen en roept “ik ben niet dood”.

Laat een reactie achter