Vriendschap en het Moederschap

Lotte
geschreven door Lotte
Je bent jong en leert een hoop mensen kennen, tijdens je schooltijd, tijdens het stappen, je studie, je werk of via via. Een aantal hiervan zijn eendagsvliegen en anderen blijken voor het leven.
Maar wat is vriendschap nou? In mijn ogen is vriendschap iets dat ontstaat tussen jou en een ander persoon (of meerdere personen) waarbij je je fijn en op je gemak bij voelt. Vriendschap betekend iemand om je heen hebben waar je het leuk mee hebt, die jou een luisterend oor biedt, je advies geeft, met je meedenkt en er voor je is. Uiteraard is dit een visa versa plaatje! En dan heb je nog die verschillende titels van vriendin, goede vriendin en een beste vriendin. Die laatste titel geef ik niet snel. Maar als we op elkaar kunnen bouwen dan ga ik voor je door het vuur!

Persoonlijk heb ik best wel wat vriendinnen.

drie vriendinnen sinds mijn schooltijd, inmiddels zijn we met een groepje van vijf. Onze bonusvriendin kwam er later bij doordat zij een relatie kreeg met een vriend van ons. In het algemeen dus mijn vriendinnen van vroeger.. één van mijn ‘losse’ vriendinnen is Sam, zij was altijd mijn buurmeisje en een vriendschap was snel geboren, nog een ‘losse’ vriendin van mij is Amy, we kenden elkaar al langer maar vanaf het moment dat we zijn gaan werken werden we closer.
Toen ik een relatie kreeg met Tom kreeg ik daar ook een hele vriendengroep bij, een aantal kende ik al en een aantal waren nieuwe gezichten. Deze vriendengroep was hecht en daar kwam ik niet helemaal tussen, ene kant jammer maar aan de andere kant kwam ik er niet echt tussen omdat ik ‘anders’ was. Ging iedereen rechts en had ik daar geen zin in dan ging ik links. Na een aantal jaar viel de vriendengroep uit elkaar en ontstonden er van diezelfde groep twee nieuwe groepen. Inmiddels kon ik met beide kanten wel overweg maar had ik met één groepje de beste klik en daar deed ik ook het meeste mee.
Met al mijn vriendinnen deed ik leuke dingen,  een biosje, uit eten, een avondje stappen, weekendje weg. Niemand van ons had (nog) kinderen dus we konden doen waar we zin in hadden. Inmiddels alweer een jaar of zes geleden begon de babyboom. In beide vriendengroepen werden er kinderen geboren en kwamen de mama’s tevoorschijn. Nuchtere mama’s en uber mama’s. Dat laatste ging me iets te ver, hierdoor verwaterde er een vriendschap. Daarna volgden er meer vriendinnen met het zwangschapsnieuws..

Niet lang daarna werd ook ik zwanger en het bleek een tweeling.

Ik hield mezelf voor dat ik nog steeds dezelfde Lotte zou zijn als die ik altijd al was en mezelf zou behoeden voor het worden van een uber uber mama. Na het krijgen van mijn jongens bleef ik nog steeds Lotte, wel iets meer mama maar geen uber mama en nog steeds Lotte.
Inmiddels hebben we bijna allemaal wel 1, 2 of 3 kinderen. De vriendschappen zijn eigenlijk gebleven, die vriendschap die verwaterde kwam eigenlijk snel weer terug toen ik vertelde dat ook ik zwanger was en dat was niet alleen omdat ook ik mama werd en we elkaar weer meer konden vertellen maar de verhoudingen klopten meer, zij was minder een uber mama en ik werd mama..
Voor de mensen die denken waar heb je het over.. ik vind je een ubermama als je alleen nog maar bezig bent met het moederschap en jezelf hierbij vergeet. Natuurlijk ben je mama maar je bent ook nog steeds de persoon voordat je mama werd en soms wordt dit vergeten en kunnen sommige mensen doorslaan.
Met de meiden via Tom zijn vrienden spraken we maandelijks af voor een lunchdate. Vaker werd er afgezegd en opeens was het nog twee keer in het jaar.. inmiddels één keer in het jaar en zelfs die is lastig om door te laten gaan of om überhaupt te plannen. Hier stop ik eigenlijk ook niet echt veel energie meer in. Met twee van de meiden uit dit groepje heb ik nooit of zelden nog contact. En eigenlijk heb ik hier geen problemen meer mee. Ik heb zelf ook een ‘druk’ leven. Één van de meiden vond ik dus weer terug en daar heb ik regelmatig gezellig contact mee en dan plannen we vaak een gezinsdate en dat bevalt goed. Niet maandelijks maar vaak genoeg zodat we het leuk houden met klaar en elkaar nog wat te vertellen hebben. De andere twee meiden uit datzelfde groepje zijn echt mijn beste vriendinnen. Ik zie hun los van elkaar, als gezinsdate en lekker met z’n drieën op lunchdate. Een van de meiden is de vrouw van de beste vriend van mijn man (vroeger waren ze dat in ieder geval, tegenwoordig benoemen ze dat niet meer zo maar dat zal wel aan de leeftijd liggen). En mijn andere beste vriend heeft een relatie met één van mijn beste vrienden waar ik al bevriend mee was voordat ik een relatie kreeg met Tom en zij waren eigenlijk ook al heel lang vrienden. Zij is die vriendin die mij vertelde dat je krijgt wat je aankunt, zij is mijn vriendin met drie kinderen, waaronder een tweeling!
We zijn alle drie vrij verschillend maar vullen elkaar goed aan, hoeven de deur niet bij elkaar plat te lopen maar het zal altijd goed zijn en als we elkaar nodig hebben dan gaan we voor elkaar door het vuur. Mama vs vriendin kennen wij niet.
Met mijn vriendinnen van vroeger heb ik het gezellig en ja hier deel ik ook wel diverse dingen mee. Voor elkaar zijn wij elkaars beste vriendinnen maar heel eerlijk.. zo ervaar ik dit niet. Ik ben die vriendin die in dat groepje vooral naar iedereen luistert maar zelf weinig te kennen geeft. De reden hiervoor is dat ik als enige weet hoe ik mijn mond moet houden als er iets besproken wordt dat niemand anders iets aangaat. Dus ja, ik vertrouw ze maar tot op zekere hoogte, het is dus vooral gezellig. Ik weet niet of ik ooit mijn gevoel hierover zal uiten aan hun.. kan iets zeggen over je vriendschap.. ik ben er nog niet over uit. Het is meestal gewoon gezellig en daar heb ik voldoende aan haha.
Ik heb nog wel regelmatig vriendinnen die met me willen afspreken en ik voel me altijd slecht als ik niet zo agendaflexibel ben omdat ik vol zit.. en dan probeer ik gaatjes ertussen te vinden. Niet altijd handig maar ja.. ik wil niks missen.. en tegelijkertijd wil ik ook de kostbare momenten met mijn gezin doorbrengen.
Het zijn vooral momentopnames waarin er keuzes gemaakt moeten worden. Het moederschap heeft me een enkele vriendschap gekost maar niet de vriendschappen waar ik rouwig om ben. Ja ik moet me soms in diverse dwarsstraten proppen om alle sociale contacten te onderhouden maar tot nu toe lukt het me, ik mis niks bij de mensen waarbij ik niks wil missen, ja ik geef toe soms duurt het wat langer voordat we elkaar weer zien maar het is goed en voelt alsof we ons gesprek van gisteren afmaken. Ik breng tijd door met mijn gezin en heb alles redelijk in evenwicht zolang ik ook om mezelf denk.
Ja het moederschap kan vriendschappen laten verdwijnen maar de echte vriendschappen worden alleen maar hechter zolang jullie beide energie in elkaar stoppen.

Lieve mama’s, heb je kinderen en je partner lief, heb plezier met ze en houd onvoorwaardelijk van ze! Maar vergeet niet jezelf en gun jezelf ook de momenten met je vrienden.

Moederschap & vriendschap gaan écht samen! Als het mij lukt…
Liefs, Lotte

Laat een reactie achter

2 reacties