Een keer trek je de conclusie Vrienschap is een illusie,

vriendschap
Regina
geschreven door Regina

Een keer trek je de conclusie Vrienschap is een illusie, vriendschap is een droom, een pakketje schroot, met een dun laagje chroom ~ Het Goede Doel

Het was weer tijd om mijn nieuwe blog aan te leveren en alhoewel ik allang wist waar ik over ging schrijven, had ik mijn blog nog niet klaar. Maar als ik eenmaal begin met typen komen de woorden vanzelf en het was mij helemaal duidelijk. Ouder worden, ik vond het wel een mooi onderwerp. Maar soms heb je het drukker als je zelf wilt toegeven, dus mijn blog schrijven werd weer iets van het laatste moment! Totdat 5 minuten voordat ik gisterenavond naar bed ging, mijn oog viel op een aantal foto’s op instagram, een nieuwe post. Een post van een groep vriendinnen gezellig met de kids aan de lunch. Ik keek naar het bericht en even stonden mijn gedachten stil, ik was er toch duidelijk door aangedaan.

De meesten van jullie hebben denk ik ook wel Facebook en misschien ook wel Instagram. Kijken jullie ook vaak naar alles wat voorbij komt tijdens het scrollen? Het is inmiddels algemeen bekend, dat alles vaak mooier wordt gemaakt dan dat het werkelijke leven is. Iedereen gaat naar de leukste feestjes, mooiste vakanties en heeft de leukste, grappigste kids en over de huisdieren nog maar niet te spreken! Tegenwoordig gaan er zoveel filmpjes rond en moet je weer op de Mac trakteren als de R in je naam zit! Toch kwam er op het nieuws een item over social media, de conclusie was dat het ook vaak depressies oplevert. Mensen kijken naar al die positieve foto’s en kijken dan opeens met een heel andere blik op hun eigen leven.

Bij anderen is alles altijd veel leuker, mooier en gaat alles toch veel makkelijker?!

Zeker, ik doe er zelf ook aan mee. Mijn instagram account (regi13) staat vol blije foto’s, vrolijke gezichtjes van mijn kindjes op het strand, of in de bergen in de sneeuw. Op mijn account zet ik geen ellende en narigheid, maar wel vaak spreuken die ik mooi vind en quotes. Even een filtertje eroverheen en een tekstje en je krijgt van die mooie plaatjes. Inmidddels heb ik zeker wel 5 a 6 app’s, waarmee je teksten en gekleurde filters kan toepassen. Het gaat mij niet om de likes, maar ik vind het een mooie verzameling plaatjes waar je zelf ontzettend blij van kan worden. Dus ook als ik zelf een beetje verdrietig ben, kijk er even naar en zie al die momenten waar we het voor doen en hoe mooi het leven soms kan zijn.

Toch begrijp ik als geen ander ook de negatieve kant van social media! In mijn vorige blog vertelde ik al over mijn heimwee, mijn verlangen om weer naar mijn eigen vertrouwde omgeving dichtbij het strand te verhuizen! Ooit, nog lang voordat de kinderen er waren, vonden wij het een goed plan om naar Papendrecht te verhuizen, daar woonde mijn schoonfamilie en ook vrienden waar we vaak gezellige dingen mee deden. Met z’n achten gingen wel lekker uit eten, dan hier en dan daar. Superleuk. We werden overal bij betrokken en alles ging z’n gangetje. Met de meiden onderling werden er ook gezellig high tea’s gedaan en ik heb zelfs nog eens soort van haakworkshop gegeven, met vriendinnen onder elkaar. Een rommelige bende, maar erg gezellig! En ook werden feestdagen en vakanties vaak gedeeld!

Als je samen een onregelmatige baan hebt en ook nog eens 2 lieve kids, dan is het steeds moeilijker een ‘normaal’ sociaal leven te hebben. Al heel ons leven, werken wij met feest- en kerstdagen, feestjes moet je vaak overslaan en als je dan samen vrij bent, dan wil je ook graag even naar je familie of tijd samen doorbrengen. Maar wat er gebeurd is, weet ik niet, maar dan opeens zit je op een zaterdagavond alleen op de bank, tv te kijken, kinderen op bed, Edwin naar het werk en intussen scroll je wat door Facebook. Ik weet het nog goed, het is inmiddels al een paar jaren terug. Er kwam een foto voorbij van een leuke groep meiden, gezellig op stap en eten met elkaar. Dat voelde heel raar, normaal was ik ook erbij en nu was ik niet mee gevraagd. Het gaf me een verdrietig gevoel. Ik heb daarna nog wel gezegd dat ik het ook wel gezellig had gevonden, maar het was niet met opzet gebeurd. Okey, kan gebeuren. En op één van de verjaardagen heb ik nog positief geopperd, als jullie weer gezellig gaan eten, vinden wij het ook leuk hoor, maar binnen een paar maanden gebeurde het weer en nog eens een keer en ik werd niet meer meegevraagd en wij werden niet meer meegevraagd. In de jaren daarna werd het minder en minder totdat je je afvraagt:

Is dit vriendschap?

Als we het vroegen, was er niets. Maar wat kan er toch gebeurd zijn dat het zo is gelopen? Ik kan er nu eenmaal niets aan doen dat ik me zo voel, ik lijk altijd zo sterk, vrolijk en positief, maar ben intussen nu eenmaal een heel gevoelig mens, emotioneel en een beetje melodramatisch, wij, Edwin en ik, hebben al zoveel meegemaakt in de laatste jaren, 2 kindjes die allebei 10 weken te vroeg zijn geboren, allebei kort achter elkaar een vader en moeder op verdrietige wijze verloren, veel gedoe met de verkoop van ons huis, een reorganisatie op mijn werk, wat je dan ook weer positief moet bekijken. Soms vind ik het echt allemaal overleven en verlang ik naar meer rust! Wel ben ik heel dankbaar! Gelukkig weet ik dat ik hele lieve vriendinnen heb, die op de momenten dat ik het zo goed kan gebruiken er echt voor mij waren en nog steeds zijn. Vriendinnen die met me gelachen hebben, maar ook samen met mij hebben gehuild. Sommigen zie ik maar 1 of 2 keer per jaar, sommigen wat vaker, maar altijd is het goed!

vrienden

Het zou me dus niets uit moeten maken en nu maakt het me ook niets meer uit. Dat boek is gesloten. Het is zoals het is, dat hoort blijkbaar ook bij het leven. Misschien is dat wel volwassen worden…

You have to let people go.

Everyone who’s in your life are meant to be in your journey, but not all of them are meant to stay till the end.

Laat een reactie achter

10 reacties

  • Wauw wat een blog….die komt best binnen want wat herkenbaar. Veel vrienden raak je “kwijt” soms komen er vrienden voor terug maar al met al wordt het nooit meer zoals eerst. Even geleden kon me dit raken, inmiddels denk ik wel: ik ben wie ik ben en ben best tevreden met wie ik ben en de vrienden die ik Heb koester ik en idd laat gaan laat los

    • Dank je Wilma, ik merk aan de reacties, hier, op facebook en privé dat dit vaker voorkomt dan ik dacht, maar als je trouw blijft aan jezelf en je jezelf recht in de spiegel kan blijven aankijken, dan is het inderdaad mooi geweest, tijd om echt voor jezelf te kiezen! Groet,

  • Heel herkenbaar… helaas… ook beide een onregelmatige baan… en omdat er een 2de kwam nog wat lastiger te plannen allemaal en als je dan een “huilbaby” hebt hoop je dat je vriendinnetjes en zoals toen beste vriendinnetje ook eens jouw kant op kwam wat vaker ipv jij die kant op.. maar helaas…
    Nu… 2 jaar verder kan ik het los laten… het was meer ilussie dan vriendschap, helaas….

    • Hi Kim, dankjewel voor je reactie, dan is het leven soms hard he!? Als mensen het dan af laten weten, is het nog meer tijd voor je zelf en je gezinnetje te kiezen! Misschien duurt het even om het een plekje te geven, want je wilt het graag begrijpen, maar toch loslaten, je energie geven aan mensen die er wel voor je zijn, X

  • Het is weer een mooi verhaal REGINA en ook zo als het is…Geniet van je kinderen…en dat doen jullie ook …want ze zijn zo gauw groot…en ik hoop zo voor jullie dat je gauw een leuk huis naar jullie zin vinden…Dikke knuffel en veel succes met het zoeken…xxxx

  • Wat een verhaal Regina! Nee, het klopt dat social media niet altijd leuk is, maar vergeet niet dat de lezer een eigen interpretatie heeft van wat diegene leest. Ik ben niet helemaal eens met je uitspraak over een vriendachap is een illussie. Een vriendschap heeft net als liefde verschillende soorten. Een “echte” vriendschap is gebasseerd op oprechte liefde, vertrouwen en wederzijds respect. Je moet alles tegen elkaar kunnen zeggen, dat is voor mij in ieder geval de betekenis van vriendschap. Als je al niet eerlijk tegen iemand kan zeggen hoe je je voelt, is dat wat mij betreft geen vriendschap! Dat noem ik (goede) kennissen. Ik vind het erg voor je.. hoe je je voelt is niet leuk, maar heb je dit met je groep vrienden al besproken, heb je je gevoel geuit? Ik hoop van wel, want deze blog hoe erg ik het ook vind voor je zal hard aankomen bij je vrienden. Het is een klap in hun gezicht! Als je dit niet eerder hebt besproken, dan heb jij het vertrouwen voor altijd geschaadt.. Als het een echte vriendschap is dan komt het wel goed. Maar, ik kan me voorstellen hoe ze zich voelen.

    Vergeet ook niet dat we allemaal ouder worden, hebben allemaal een druk leven, dus je kunt niet altijd aan iedereen denken of rekening mee houden. Ik ken jou niet zo goed, maar de paar keren dat ik met je hebt gesproken vond ik fijn. Ik vind je een leuke oprechte vrouw, die ook het beste uit het leven probeert te halen.

    Volg je hart en je dromen ondanks wat iedereen van je vindt of waar jij mee bezig bent! De meeste mensen hebben toch al commentaar over je, of je ze jou kennen of niet! Believe me I know! Ik wens je heel veel geluk zowel privé als zakelijk. X

    • Dankje Harley, bedankt voor je eerlijke en oprechte reactie, je hebt het mooi verwoord en ik deel je mening zeker weten, zo is het precies, ik sta nog steeds achter mijn blog, daar wil ik het graag bij laten, ik heb veel lieve reacties gehad en ben blij dat er veel mensen zijn die mijn vriendschap en liefde oprecht waarderen en zoals ik ook zeker in mijn blog al noemde, ik geef andere niet de schuld, maar ik geef mijzelf de schuld dat ik altijd te veel verwachte, het is goed zo, het gaat je goed, je bent een lieve, sterke en positieve vrouw, daar mag je trots op zijn veel liefs Xxx