Waarom zelfs een geregisseerde bevalling tochweer anders kan zijn.

Jill
geschreven door Jill

Nadat ik de oproep van Susanne op Facebook voorbij zag komen om met haar mee te gaan bloggen dacht ik meteen wat leuk!! En na een mini sollicitatie procedure was ik door naar de volgende ronde.

Ik ben Jill, 38 en sinds oktober 2015 moeder van een zoon Julian. Ik houd niet van standaard hokjes en doe daarom soms dingen gewoon net even anders, dan anders. Drie dagen per week werk ik als communicatiemedewerker en de rest van de tijd ben ik moeder, vrouw van, vriendin, dochter en mezelf.

Laat ik dan maar ook begin bij het beginnen. Het begin van mijn moederschap, de zwangerschap en bevalling. Haha, ja ik ga jullie natuurlijk niet helemaal meenemen naar die ene avond in februari.

Waarom zelfs een geregisseerde bevalling tochweer anders kan zijn.

Oké iedere bevalling is anders. Maar die van mij liep ondanks een goede planning toch weer anders, maar daar over later meer…

Nadat je bent gestopt met springen van blijdschap na een positieve test. Begint het traject meestal met bezoekjes aan de verloskundige. Daar vertellen ze je alles over hoe het gaat verlopen, wat je wel en niet meer mag doen. En waar je, je natuurlijk ook allemaal aan gaat houden. Niet roken, drinken (rook zelf niet en drink soms een borrel, dat deel was dus een eitje), gezond eten en op tijd naar bed.

Je koopt eens een boek over het fenomeen zwanger zijn. Ook had ik mezelf aangemeld voor zo’n blije doos. En werd daarna dus regelmatig gebeld en proberen ze je een abonnement op zo’n leuk tijdschrift aan te smeren. Ben er ook ingetrapt. Ineens stromen de knuffelbeertjes en info boekjes binnen.

Hoe ze het toch allemaal ineens weten?

Je beseft het zelf net en je familie weet nog van niks, maar zij wel. Naast al dat lezen over wat er allemaal op je af gaat komen kun je ook wat aan sporten doen, om de oh zo grote lichamelijke (en geestelijke) veranderingen een beetje te ondersteunen. Zodat je lekker fit blijft en heel zen.

thumbnail_Blije doos!

Je kunt dan bijvoorbeeld kiezen uit zwangerschapsyoga, -zwemmen of –fitness. Er zijn ook van die complete cursussen waarin ook de hele bevalling aanbod komt. Die leek mij wel wat.

Waar je heel enthousiast aan begint en zelfs nog denkt oh dit is een eitje, gaat best lekker. Maar aangezien die voetbal onder je T-shirt steeds groter en zwaarder wordt neemt ook het gehijg en gezweet toe als je hupst op de beukende beats.

Ze leren je op allerlei manieren ademen voor tijdens het grote moment, bijvoorbeeld volgens de kleine en grote glijbaan methode EN de Bart Simpson.

thumbnail_bart_simpson

Je hoort daar voor het eerst over het bestaan van perineumolie. En je hoopt echt dat het gaat helpen, want anders zit je voor gek met je potje.

We hebben een pretecho laten maken omdat we de kleine spruit toch graag wat langer wilde bewonderen. Maar na drie keer terugkomen bleek dat hij lekker in stuit bleef liggen en werden de echo’s er niet beter op met twee die benen voor zijn neusje.

Op wie hij lijkt bleef nog even een verrassing. 

De vluchtkoffer stond inmiddels ook klaar, want het kon ieder moment beginnen. Klaar voor het grote werk. Dachten we. Toch maar even extra naar de verloskundige, die begon nu ook te twijfelen en stuurde ons door naar een gynaecoloog. In het ziekenhuis zeiden ze dat hij toch wel al erg vast zit met zijn kont in mijn bekken en dat het draaien (wat mij al een hele opgave leek) niet meer zo makkelijk zou gaan. Een stuit bevalling werd mij af geraden. Oké en nu. Maar ik mocht er wel even ( een paar dagen) nadenken of ik over 1,5 week die keizersnee wilde of niet.

thumbnail_Echo stuit ligging

Onderweg naar huis weet je eigenlijk al wat je gaat doen.

Het beste voor je kindje!

En dan begint er een hele andere malle molen te draaien. En zelfs als je op die ene dag om 07:00 op het operatieschema staat loopt het weer anders omdat die nacht om 03:00u je vliezen breken en om 05:28 je zoon wordt geboren.

Jill

 

Laat een reactie achter

3 reacties