Als Nederlandse vrouw zwanger in Kenia

Willianne
geschreven door Willianne

Toen Susanne vroeg of ik een blog wilde schrijven over de verkiezingen en mijn zwangerschap in Kenia hoefde ik daar geen moment over na te denken en zei gelijk ja.

En tja, dan het moment dat je je tot schrijven gaat zetten. Wat ga ik schrijven? Wat past er in een blog? Wat is speciaal voor anderen, maar inmiddels heel gewoon voor mij?

Laat ik beginnen met vertellen dat ik Willianne ben, 29 jaar jong en getrouwd ben met een geweldige Keniaanse man. Als je je afvraagt of ik ooit had gedacht met een Afrikaan te trouwen, nee! Maar het liep zo en inmiddels zijn we bijna 2 jaar getrouwd en hebben we beiden nog geen moment spijt gehad.

Wat is het heerlijk om getrouwd te zijn!

Op dit moment ben ik 19 weken zwanger van ons eerste wonder. We wonen en werken in Kenia, dus mijn zwangerschap is misschien wel wat anders dan dat het zou zijn in NL. Afgelopen weken hadden we ook nog presidentsverkiezingen in NL waar ik ook wel een bladzijde over vol kan schrijven. Maar laten we het dit keer houden bij mijn zwangerschap.


Tijdens mijn opleiding als verpleegkundige heb ik ruim een half jaar meegewerkt op de kraam- en verlosafdeling in het ziekenhuis. Dit was een enorm leerzame en mooie stage. Op de kraamafdeling zelf had ik het al snel gezien, met alle kraamtranen en huilende baby’s (sorry!), maar de verlosafdeling was zeker wel mijn ding. Ik ben dan ook bij ruim 25 bevallingen geweest en dat was een mooie ervaring! Hier in Kenia gaat het er allemaal wat anders aan toe, inmiddels ben ik dan ook bij drie bevalling geweest van blanke vrouwen. Zij wilden graag iemand aanwezig hebben die in ieder geval iets afweet van bevallen en baby’s. Ik maak altijd wel duidelijk dat ik geen expert ben, maar ik weet wel iets meer dan gemiddelde persoon denk ik.

Bij de eerst bevalling die ik hier in Kenia zag was ik eerlijk gezegd een beetje in shock.

Ik weet, ik ben een kritische verpleegkundige, maar ik had toch echt meer verwacht van een privéziekenhuis, zeker na de lovende verhalen van andere expat-vrouwen. Ik was tijdens die bevalling behoorlijk bezig met het feit dat het toch maar allemaal goed mocht gaan omdat ik anders niet wist of ze wel daadkrachtig en vakkundige op zouden/konden treden. En of er überhaupt wel afdoende apparatuur aanwezig was.

Gelukkig verliep de bevalling vrij vlekkeloos, maar toch. Bij de andere twee bevallingen was ik misschien wat meer voorbereid en had ik wat minder hoge verwachtingen van een privéziekenhuis. Maar toch…

Toen wij er achter kwamen dat ik zwanger was en uitgerekend in januari keek ik mijn man aan en zei ‘Dat is precies tijdens ons verlof naar Nederland’. Ik was er niet helemaal zeker van wat hij zou willen maar het duurde niet lang of hij zei dat ik dan wel in NL kan bevallen.

En om heel eerlijk te zijn, ben ik daar best heel erg blij mee!

Gelukkig heb ik een goede verzekering en vergoeden zij dus de bevalling in NL, dat is een erg groot pluspunt!
Mijn controles hier in Kenia doe ik een beetje zelf. Ik ben één keer naar de gynaecoloog geweest en heb daar drie uur zitten wachten op een plakkerige plastic bank. Toen mijn beurt voorbij was werd hij weggeroepen naar een bevalling en weg was hij. Dus ik had nog net geluk, anders had ik nog langer kunnen wachten. Om heel eerlijk te zijn heb ik daar geen zin in, zo lang zitten wachten en de controle stelt niks voor. Dus mijn gewicht, bloeddruk, hartslag van de baby controleer ik zelf.

Verder ben ik in contact met twee NL verloskundigen die mij adviezen geven, ga ik zelf op tijd voor de echo’s naar een kliniek. (Ook zoiets trouwens, dat is dus niet bij de gynaecoloog in hetzelfde gebouw, daar moest ik dus de halve stad weer voor door en daarna weer terug met uitslagen.) Heb ik bloed laten prikken en opgestuurd naar de verloskundigen. Verder heb ik een apparaatje waar ik de hartslag van het kindje mee kan beluisteren en doe ik dat af en toe.
Ook zijn er aantal vriendinnen zowel in NL als hier in Kenia ook zwanger en wissel je daar ook ervaringen mee uit. Daarnaast is de app ook heel handig om even een berichtje te sturen naar familie.

Misschien klinkt het allemaal heel apart maar ik weet eerlijk gezegd niet beter. Het is zoals het is nu en daar doe je het eigenlijk gewoon mee.

Ondertussen ben ik uiteraard wel hard bezig met een lijstje te maken met alle spullen die ik graag uit NL wil hebben zoals Zwitsal, Sudocreme, slaapzak, draagdoek, wasbare luiers etc. Veel spullen zijn hier of niet te krijgen of ze zijn schreeuwend duur. Bijna alles moet hier geïmporteerd worden en zijn daardoor een stuk duurder. Maar daarnaast komt er ook veel spul uit China en is het ook echt China-kwaliteit.

En zeg nou zelf, er gaat toch niks boven een oer-hollands Jip&Janneke rompertje wat ruikt naar de Zwitsal?

Willianne Olweny-den Hartog werkt samen met haar man in Kenia. Zij helpen volwassenen en kinderen die besmet en/of geraakt zijn door HIV/Aids. Zij kunnen dit werk doen door giften uit Nederland. Wil je hen ondersteunen of volgen kijk dan op

www.lighttoshine.org of Facebook bij Light to Shine.

 

Laat een reactie achter