Regeltjes en zwangerschapsdementie

geschreven door Susanne

Zwanger en zoveel regeltjes en dingen die je wel of niet mag eten maar er is één ding wat je zeker moet proberen te vermijden tijdens je zwangerschap!

Tijdens mijn zwangerschap heb ik mij niet altijd aan alle regels gehouden en aan alle voedsel voorschriften die er tegenwoordig zijn. Ik moet ook heel eerlijk zeggen dat ik vaker geen vitaminepillen slikte dan wel. Toch zijn al deze regels er niet voor niets maar als er één ding echt levensgevaarlijk is tijdens de zwangerschap (wat veel wordt onderschat) is het wel stress.

Vermijdt stress!

Zwanger heb ik nu voor de tweede keer bewezen dat stress echt levensgevaarlijk is voor mij. Volgens mijn verloskundige is het niet alleen stress en lijd ik ook echt aan een ziektebeeld omdat mijn bloed afwijkingen gaat laten zien maar het is toch bijzonder dat dit altijd ontstaat nadat ik stress ervaar.

Deze zwangerschap ging het echt beter dan bij Floortje en kon ik makkelijker met situaties omgaan. Toch nekte het mij aan het einde van de zwangerschap weer en bewijst het maar dat ik niet goed om kan gaan met bepaalde situaties. Ik lijk misschien voor sommige een sterke vrouw maar eigenlijk ben ik ook heel kwetsbaar. Deze keer ben ik ook vastberaden om te gaan werken aan mijn valkuilen en nog meer mijn best te gaan doen situaties los te gaan laten waar ik geen invloed op heb. Ik ben leuk genoeg en mijn gezin moet bovenaan komen te staan. Mijn emoties mogen er zijn maar die moeten geen invloed hebben op mijn gezondheid. Dus voor alle zwangeren er zijn heel veel regeltjes tijdens je zwangerschap waar je je aan moet houden maar voorkom alsjeblieft stress!

Stress doet zoveel meer met je dan je denkt.

Tijdens mijn zwangerschap heb ik niet alleen aan stress geleden maar ook aan zwangerschapsdementie (niet alleen zwanger heb ik hier last van). De laatste week voor mijn bevalling bereikte ik echt het toppunt.

1. Vergeten te betalen!

Daar stond ik weer op het schoolplein te discussiëren met mijn kinderen waar en met wie ze wilde spelen. Mats vindt al die meiden thuis maar niks en keek uit naar zijn broertje (versterking), daarom speelt hij het liefst bij anderen. Mats wilde dus bij een vriendje spelen en Jente wilde met een vriendinnetje bij ons spelen. Leuk want dit is altijd een gepuzzel. Het vriendinnetje werd rond kwart voor drie opgehaald en Mats moest ik om drie uur ophalen, dit paste precies. Aangezien ik mijn huis glad had en geen zin had in brood smeren besloot ik lekker bij ons om de hoek bij het Theehuys te gaan eten. Het was gezellig met de meiden en ze wilde nog even in de speeltuin spelen. Ik raakte aan de praat met buren uit de wijk die ik wel vaker zie lopen maar nog nooit mee had gesproken. Ze hadden een hond bij zich en dus ging het gesprek al snel over onze hond en zijn gedragsproblemen. Het was zo gezellig (vond ik) dat ik een beetje de tijd vergat en voor ik het wist was het al half drie en moest ik snel naar huis. Snel alle autootjes opruimen speelgoed terugzetten en rennen (lees: waggelend) naar de auto. Eenmaal in de auto had ik het gevoel iets te zijn vergeten.

Ik had niet betaald!

Snel belde ik het restaurant dat ik was weggegaan zonder te betalen en dat ik echt nog terug kwam. Echt hoe kan je zonder te betalen gewoon weg waggelen van een restaurant, er zat niks anders op dan er de volgende dag maar weer te gaan lunchen.

2. Brand

Mijn zoon die vroeg om een bekertje warme chocomel omdat Nesquick nu weer een tik van mij was en hij hier dankbaar gebruik van maakte. Aangezien wij geen magnetron hebben (nee niet vanwege de gezondheid maar omdat deze niet werkt en wij dit wel prima vinden zo),  kook ik mijn melk in een pannetje. Melk in het pannetje, vuur aan en even op de bank in de woonkamer wachten. Okay, gedurende dat wachten ontstond ergens het vergeten en nog voordat wij het in de woonkamer roken werd er gelukkig door mensen al aangebeld met de vraag of er iets aan het verbranden was!

“Jaaaaa” riep ik “mijn pannetje melk” en ik rende naar de keuken, zette het vuur uit en gooide mijn ramen open.

Wat stonk het in de keuken en binnen een mum van tijd het hele huis door het open zetten van alle deuren en ramen. Wat ben ik deze mensen dankbaar dat ze gewoon aanbelde met deze vraag. Door de schrik ben ik helemaal hun namen vergeten te vragen voor het bedanken hiervoor en het sturen van een bloemetje want dit had heel anders kunnen uitpakken. Ben of ken jij deze mensen (omdat je dit verhaal hebt gehoord) laat dit mij dan weten.

Laat een reactie achter

1 reactie